Περιπλανηθείτε σε τόπους μυστηρίου, μέσα από τις επιτόπιες έρευνες της ομάδας μας (Κλικ στην εικόνα)

21/4/17

«Από τον Λαβύρινθο στους κώδικες της Τέχνης»

Είναι συχνό το φαινόμενο μιας αλλόκοτης περηφάνιας που νιώθουμε εμείς οι Νεοέλληνες για το κληροδότημα που έχουμε στα χέρια μας από τους προπρο-αρχαιοπαππούδες μας, αλλά και αμηχανία για το ότι δεν εισπράττουμε κάτι σαν δικαιώματα σε copyright(!!!) για όλα αυτά. Κάθε μέρα που ψάχνουμε κάτι από αυτήν την κληρονομιά, τα χάνουμε με το ατελείωτο μέγεθός της. Το δυστύχημα είναι ότι μετά τους Αλεξανδρινούς χρόνους έγινε κάτι σαν το τσόφλι που σπάει και χάνει εκείνο το τέλειο του συμπαντόσχημου ορφικού αυγού – και αυτό γιατί ο Μέγας Αλέξανδρος στη βιασύνη του να κατακτήσει όχι μόνο τη Γη, αλλά και τίτλους μύησης ιερατικών κέντρων, ώστε να αποκτήσει και αυτή τη δύναμη, πίεσε και διέρρηξε το σωστό χρόνο των τελετών κάνοντας με το έτσι θέλω την ιεροτελεστία της μύησής του όποτε τον βόλευε στο πέρασμά του από εκείνα τα λημέρια. Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος ήταν απόλυτα γεωμετρημένος μέσα σε τρίγωνα, τετράγωνα και κύκλους, ακολουθώντας κατά πρώτον τις ακίδες της Γης, όπου είχαν φυσικά μαγνητικά πεδία και κατόπιν προεκτείνοντάς τις σε ακτίνες από το κέντρο της Γης προς το Σύμπαν κτίζοντας εκεί ναούς ή άλλα οικοδομήματα. Ακολούθως, αυτά τα κτίσματα ενδυναμώθηκαν με τη γεωμετρία της αρχιτεκτονικής τους και τα υλικά δόμησης. Πολύ έξυπνα, η επερχόμενη θρησκεία του χριστιανισμού, που η φανατισμένη μάζα της κατέστρεψε ό,τι ιερό υπήρχε από την προηγούμενη εποχή, είχε μέσα στο πλήθος της φωτεινά πνεύματα, που γνωρίζοντας τα προηγούμενα ξανάκτισαν ή χρησιμοποίησαν τον χώρο αυτών για να φτιάξουν νέους ναούς!!! Τα σχήματα που έφεραν αυτά τα αρχιτεκτονήματα περικλείουν μεταφυσικά στοιχεία και μέσω συμβόλων αναγνώσιμα… Το γεωδυναμικό αυτό πλέγμα επεκτείνεται στο Σύμπαν και δημιουργεί ένα δίχτυ - κάνναβο στον ελλαδικό μας χώρο, με ειδική ενέργεια που μεταδίδεται στη ζωή μας συνειδητά ή ασυνείδητα. Ενα σχήμα περιέχει τη δημιουργία, το άπαν, από την αρχή στο τέλος, από το 1 έως το 0, από το - έως το +, και αντικατοπτρίζει το μυστικό της δομής των περισσότερων εσωτερικών μας οργάνων. Το συμπαντικό πρότυπο του Ωκεανού - σύμπαντος με τα νησιά του διάσπαρτους λίθους (= πλανήτες – άστρα και άλλα ουράνια σώματα) αποτυπώνεται (καθρεφτίζεται) κατά πρώτον στο γεωμετρικό πρότυπο του σταυρού της Ατλαντίδας, δηλαδή το πολεοδομικό σχήμα όπου αναπτύχθηκε η Ατλαντίδα σε έναν ισοσκελή σταυρό, που το κέντρο είναι το κέντρο ενός μεγάλου κύκλου που κλείνει μέσα του άλλους δύο ομόκεντρους κύκλους με ίσες αποστάσεις από περιφέρεια προς περιφέρεια. Οι τρεις αυτοί κύκλοι, δηλαδή οι δύο μαζί με την εξωτερική περιφέρεια, είναι κανάλι από νερό, ενώ οι ενδιάμεσοι είναι Γη. Με την καταστροφή και τον καταποντισμό της Ατλαντίδος και τη μεταφυσική αυτού του σταυρού - πρότυπου, αναδύεται, κυριαρχεί ένα νέο γεωμετρικό πρότυπο. Οι πλανήτες και τα ουράνια σώματα παίρνουν θέσεις, δημιουργώντας μια νέα τάξη με συγκεκριμένο ρυθμό.

Το σύμπαν διαμορφώνεται ή έτσι συλλαμβάνεται πλέον από τον ανθρώπινο νου θεϊκό (θεάται) και αποδίδεται με σταθερότητα (λογική). Τότε δημιουργείται η Αλφάβητος και τα δύο συμπαντικά πρότυπα, η Τετρακτύς και ο Λαβύρινθος. Και τα δύο περικλείονται στο τετράγωνο. Το κυκλικό σχήμα της Ατλαντίδας τετραγωνοποιείται (ο τετραγωνισμός του κύκλου!), δηλαδή από το συναίσθημα οδηγούμαστε στην εκλογίκευση. Το τετράγωνο προσωποποιεί πάντα την αρσενική λογική. Αν διαιρέσουμε το τετράγωνο διαγώνια δημιουργούνται δύο τρίγωνα. Από αυτά το ένα είναι το αρσενικό και το άλλο το θηλυκό, μόνο που δεν είναι ακριβώς ισόπλευρα για να έχουμε το σχήμα του διαμαντιού (το τέλειο σχήμα). Ο Λαβύρινθος είναι το ταξίδι στον έσω εαυτό μας, στη μεταφυσική ζωή και περικλείεται και αυτός από ένα τετράγωνο. Πολύ εύσχημα στην πρόσφατη κινηματογραφική ταινία Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» αποδίδεται ο τρόπος με τον οποίο καθοδηγείται η μικρή έφηβη πρωταγωνίστρια, που ζει τον έξω καθημερινό εμπόλεμο κόσμο, αλλά ανταποκρίνεται στα μεταφυσικά καλέσματα των παράξενων πλασμάτων που την παρακολουθούν και την προσκαλούν. Μη έχοντας την αίσθηση του φόβου τής δίνεται το χάρισμα να συναντήσει τον Πάνα (μορφή του Διόνυσου = Διός Νους) και εκείνος της δίνει το κλειδί για την είσοδό της στις πολυεπίπεδες εξετάσεις για την απόκτηση της γνώσης. Ο Πάνας της δίνει μια κιμωλία(!!!) και της λέει ότι την πόρτα για τον Λαβύρινθο θα τη βρει στο δωμάτιό της (την ψυχή της) γράφοντας στον τοίχο με κιμωλία ένα «ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ». Τετράγωνο άνοιξε!!! Και το τετράγωνο θα γίνει η πόρτα για τον δικό της Λαβύρινθο…

Η τετρακτύς κωδικοποιεί τον γεωδαιτικό δίχτυ. Θα τη βρούμε να εφαρμόζεται στην πυραμίδα της Γκίζας στον Μινωικό Αβακα και η υποδιαίρεσή της αντιστοιχεί στη μέτρηση του χρόνου. 

Το ίδιο και ο Λαβύρινθος. Στις μαιανδρικές του γραφές αναδύονται οι Α-ριθμοί, δηλαδή, Αλφα (στερητικό) + Ρυθμός (κινήσεις αστέρων – χρόνος) ή Α (στερητικό) + ΡΕΩ+Θ+ΜΟΣ. Επίσης, Α - Ρ – ΗΘΜΟΣ, δηλαδή κόσκινο ή σουρωτήρι, δηλαδή το γεωδαιτικό δίχτυ ή πλέξη, με την οποία κάνουμε ένα κάδρο - κάνναβο για να μελετήσουμε τα άστρα (Αστρονομία), δηλαδή το ουράνιο καναβάτσο. Ετσι αρχίζει η ηλιοκεντρική περίοδος του Ταύρου. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι όλα ξεκινούν από την αρχή. Η ονοματολογία των αριθμών είναι προηγούμενης εποχής. Στη γραμμική Α΄ και Β΄ στο Μινωικό Ημερολογιακό Αβακα οι εγκύκλιες εγχάρακτες γραμμές δημιουργούν σύμβολα που μετρούν το σύμπαν και τα συναντάμε στον γνωστό Δίσκο της Φαιστού (προμινωικό Ημερολόγιο). Τα σχήματα αυτά τα ξανασυναντάμε αργότερα υιοθετημένα και αναγεννημένα στην κινεζική γραφή (συμβολίζουν δε ακριβώς την ίδια φιλοσοφική έννοια!). Ο κύκλος αυτός με τον σταυρό στη μέση αναπτύσσεται και τα αποσπασματικά κομμάτια του παράγουν τα πρώτα αλφαβητικά σχήματα και νούμερα.
Ο Λαβύρινθος με τη σειρά του σε ένα πλέγμα ρόμβου τα σχηματοποιεί με περισσότερη ακρίβεια. Τα δύο τετράγωνα (τετρακτύς και Λαβύρινθος) μας παραπέμπουν στο κλειδί της διαιώνισης των ειδών στη Γη, δηλαδή το αριθμητικό σύμβολο δύο. Ο Λαβύρινθος αποδεικνύεται ένα συμπαντικό πρότυπο του θόλου του ουρανού. Θα μου πείτε, οι θέσεις των αστέρων αλλάζουν, μεταβάλλονται κάθε 26.000 χρόνια. Ναι, αλλά η κάθε μεταβολή δεν υφίσταται μοναχική, δηλαδή κάτι να κινείται και να μένουν κάποια άλλα ακίνητα. Γίνεται ανάλογη πρόοδος με ανάλογες αντιστοιχίες στα Ηλιοστάσια και η ισορροπία δεν αποκλίνει κατά πολύ, εγγράφεται δε μέσα στα ίδια σχήματα του Λαβύρινθου. Από τις διαγώνιες του Λαβύρινθου παράγεται το αλφάβητό μας (που σήμερα εμφανίζεται μόνο με 24 γράμματα). Ο σχηματισμός των γραμμάτων περιλαμβάνεται, για την ακρίβεια, σε ένα τρίτο σχήμα, τη Λαβυρινθική Τετρακτύ. Τα γράμματα κρύβουν από τον τρόπο της χάραξής τους Μυστήριο, το αρχέτυπο μεταφυσικό στοιχείο. Συντάσσονται ρυθμικά μέσα σε ένα ισοσκελές τρίγωνο εγγεγραμμένο σε κύκλο και μέσα σε αυτό το τρίγωνο αναδιπλώνονται και τέμνονται τέσσερις φορές δύο φίδια αντικριστά (γιν γιαν). Στα κενά – κύκλους που δημιουργούν τα σώματα των φιδιών φιλοξενούνται τα ελληνικά γράμματα. Και αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από το κηρύκειο του Ερμή. Την κυρίως γεωμετρική κάτοψη του Λαβύρινθου θα τη συναντήσουμε στο σχήμα του ιερατικού συμβόλου του Ισραήλ - επτάφωτη λυχνία, στην κάτοψη της Πυραμίδας, στην Απαγορευμένη πόλη του Πεκίνου, σε κτίρια των Μάγιας και Αζτέκων! Επίσης, σε παράξενες μαιανδρικές διακοσμήσεις, όπου παράγεται ρυθμικά επαναλαμβανόμενος ο ρόμβος, σε διακοσμήσεις αντικειμένων της «Ανεξερεύνητης οικίας» της Κνωσού, αλλά και στη θεά του «Απειρέσιου» Ρόμβου του σύμπαντος, όπου στέμμα και ποδιά του αγαλματιδίου της Κουροτρόφου θεάς φέρουν ρομβοειδή διακόσμηση (σύμβολά της). Ακόμη και οι αριθμοί σχηματοποιούνται από τον μινωικό λαβύρινθο! Κατ’ επέκταση και το μέτρημα του χρόνου. Οι αναλύσεις γι’ αυτή τη γνώση του Λαβύρινθου διαρκούν όσο η εξερεύνηση του Διαστήματος, του μακρόκοσμου και του μικρόκοσμού μας. Στην ινδιάνικη μυθοπλασία λέγεται ότι η θάλασσα έχει μπλε χρώμα γιατί ζηλεύει και αντιγράφει τον ουρανό! Εμείς για τον Λαβύρινθό μας καταλαβαίνουμε ότι είναι η επίγεια αρχιτεκτονική που περιλαμβάνει το σύμπαν! Η δυναμική των αριθμών και της γεωμετρίας συναντάται έκτοτε εκτενώς στην αρχιτεκτονική, άλλοτε για να επιτύχει οπτική παραίσθηση, άλλοτε για να εκπέμψει στον μυημένο ή στον αμύητο το μεταφυσικό μήνυμα.

Η διαφορά όλων αυτών των αρχιτεκτονικών γεννημάτων σε σχέση με τον Λαβύρινθο είναι ότι ο Λαβύρινθος γεννά τα πρότυπα, ενώ εκείνα χρησιμοποιούν τις μαθηματικές αξίες υιοθετώντας τα αποσπασματικά. Ίσως να ισχύει αυτό που κάποτε μου είχε πει ένας μάνατζερ τέχνης – «Στην Τέχνη πρέπει να δίνεις τα πράγματα απλά, για να μπορεί να τα πλησιάζει (τα έργα) ο κόσμος και να τα αγαπά, όταν δε τους κερδίσεις μπορείς να τους δείξεις τα υπόλοιπα». Η πορεία στην αρχιτεκτονική, αλλά και στην απόδοση των αγαλμάτων των θεών εξελίσσεται σταδιακά όπως από τα μονόλιθα αγάλματα Μενχίρ σε απλές εγχάρακτες μορφές, ακόλουθα στα κυκλαδικά ειδώλια και, τέλος, στην αρχαία κλασική περίοδο. Οι ναοί είναι αυτοί που κυρίως κρύβουν μέσα τους μεταφυσικά σχήματα και αριθμούς – κλειδιά που αποδίδονται διαμορφωμένα μέσω της διακόσμησης (κιονόκρανα, ζωοφόροι, έλικες, τρίγλυφα, φορητές εικόνες βασίζουν την ύπαρξή τους στη μνήμη των ξύλινων και φυτικών δομικών υλών των πρώιμων ναών). Όταν οι φυτικές ύλες αντικαταστάθηκαν από μάρμαρο, απομνημονεύτηκε σε διακοσμητικά σχήματα ο φυσικός τρόπος των δεσιμάτων τους – με τη διαφορά ότι απέκτησαν επαναληπτικό ρυθμό και μαζί με τα συγκεκριμένα μεγάλα σχήματα, τρίγωνα αετωμάτων, αποστάσεις κιόνων, αριθμός κιόνων και επιλογή του γεωγραφικού τους σημείου, δημιουργούν με αριθμητική τελειότητα ένα κραδασμικό συντονισμό για τη λειτουργία αυτού που λέμε ιερή γεωμετρία!!! Ας πάρουμε τον ναό της Ακρόπολης. Το τρίγωνο του αετώματος και κάθε τέτοιο τρίγωνο συμβολίζει το αρσενικό φύλο. Η βάση του (λογική) ακουμπά στη Γη και η κορυφή του, δηλαδή εκεί που βρίσκεται το σημείο συνάντησης των ισοσκελών πλευρών του, τείνει προς το θείο του ουρανού. Αυτό είναι η προσπάθεια της πνευματικής ανάπτυξης του αρσενικού φύλου. Το ανάποδο ακριβώς τρίγωνο, όπου το σημείο συνάντησης των ισοσκελών πλευρών του ακουμπάει στη γη με τη βάση του στραμμένη προς τον ουρανό, συμβολίζει τη γυναίκα που στηρίζεται λίγο στη λογική της γης, αλλά καταλαβαίνει πολλά από τη μεταφυσική του ουρανού. Οι αποστάσεις των κιόνων του ναού είναι άνισες, αλλά αρμονικά αντικριστά, ακόμα και στην κλίση τους όπως οι δύο τελευταίοι εξωτερικοί. Έτσι ώστε, ανεβαίνοντας κανείς από τον λόφο της Ακρόπολης, να βλέπει με οπτική απάτη τον ναό ίσιο. Πολλοί λένε ότι οι θεωρητικές μετρήσεις των αρχαίων ναών δεν έχουν επαληθευτεί ακριβώς. Ωστόσο, ο Παρθενώνας κλείνει μέσα του τον αριθμό Φ=1,618 ( ), τη χρυσή τομή. Η Ακρόπολη αντιπροσωπεύεται από τον αριθμό 7, το ιερό νούμερο της θεάς Αθηνάς. Η Αθηνά από την Πόλη της Αθήνας προσφέρει ένα είδος τάματος στέλνοντας κάθε 9 χρόνια 7 νέες και 7 νέους στο γενεσιουργό αρχιτεκτόνημα των αριθμών, τον Λαβύρινθο.
Πολλοί λένε ότι οι 7 νέοι και οι 7 νέες δεν έβρισκαν το θάνατο από τον Μινώταυρο, αλλά όντας χριστοί να εκπαιδευθούν, στέλνονταν στον Λαβύρινθο, και επέστρεφαν πνευματικά ολοκληρωμένοι, τόσο που δεν ήταν οι ίδιοι με αυτούς που είχαν φύγει πριν από εννέα χρόνια. Το 9 είναι ο αριθμός που αντιπροσωπεύει τα επίπεδα για την τέλεια πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου, δηλαδή από το ένα να φτάσει στην ολοκλήρωση, ώστε να είναι έτοιμος για να μεταβεί στην άλλη ζωή. Οι αριθμοί μαζί με τα σύμβολα έδιναν δύναμη και στα αγάλματα, όπου απέδιδαν τους θεούς, ξεκινώντας ακόμη και από το μέγεθος του βάθρου τους. Μέχρι σήμερα, οι καλοί γλύπτες είναι αυτοί που φροντίζουν το υλικό απόδοσης μεγέθους, σχήματος και τεχνικής της βάσης του έργου τους. Αυτό είναι που θα απογειώσει το άγαλμα στον ρυθμό του, με μαθηματική ακρίβεια, σε συνδυασμό με τα σύμβολα, τα οποία φέρει το ίδιο για το συγκεκριμένο ναό. Τα σύμβολα που έφερε κάθε θεότητα σε κάθε περίπτωση (ναό) είχαν ειδικά σχήματα, συγκεκριμένα μεγέθη και συγκεκριμένο αριθμό, εκπέμποντας μεταφυσική δύναμη. Σε κάθε ναό ο κάθε θεός αντιπροσώπευε ιδιαίτερες ιδιότητες, ανάλογα με το επίθετο που έφερε. Οι επίθετες αυτές ονομασίες είναι τόσο πληθωρικές όσο και της Παναγίας. Αργότερα, οι Βυζαντινοί στο απόγειο του πολιτισμού τους θα δημιουργήσουν ναούς, που στην ανάπτυξή τους είναι απλά τραπέζια, με μεταφυσικό σχήμα αυτό του σταυρού και την ανάπτυξή του, τη βασιλική, μέχρι το απαύγασμα του σταυρωτού μετά τρούλου, την Αγία Σοφία. (Η ανάπτυξη θυμίζει τις απαρχές της αρχιτεκτονικής δημιουργίας των ιερών ταφικών αιγυπτιακών κτισμάτων, που ξεκινούν από τον μασταμπά, τα πρώτα κλιμακωτά κτίρια-τάφους για την άνοδό τους προς τον ουρανό με το τέλειο σχήμα της πυραμίδας.) Εκεί από την τετράεδρη μορφή η ανάγκη για επαφή και απεικόνιση του θείου στα μάτια των πιστών, αντιστρέφει τον τετραγωνισμό του κύκλου για να επιστρέψει στο τέλειο σχήμα των κύκλων με σημαντικό τον τρούλο που ακουμπά σε μια βάση τετραγώνου – δηλαδή η συνύπαρξη αέρα και γης. Ο τρούλος συμβολίζει τον συμπαντικό Θεό. Το μοναδικό αυτό αρχιτεκτονικό επίτευγμα ορατής κατασκευής της θεωρίας του τετραγωνισμού του κύκλου ακτινοβόλησε παγκόσμια, έτσι ώστε να δώσει τα φώτα στην αναγεννησιακή και ρωσική αρχιτεκτονική, κυρίως εκκλησιών, και να οριοθετήσει την ανάπτυξη της ισλαμικής τέχνης και αρχιτεκτονικής. Οι Αμερικανοί φτιάχνοντας τα αρχιτεκτονικά τους σύμβολα στη χώρα τους, είναι σαφές ότι χρησιμοποίησαν τις αρχές της γεωμετρίας μας και των αρχιτεκτονικών ευρημάτων μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κτίριο του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον, όπου εμφανίζονται τριγωνικές μετώπες στη βάση που θυμίζουν αρχαίους ναούς μαζί με τις κολόνες τους πάνω σε βάση σταυρού, που τείνει προς το τετράγωνο. Μετά αρχίζει να παράγεται μια κυλινδροποιημένη κλιμακωτή ανάπτυξη, δύο κυκλικές οροφές στηρίζονται σε κίονες με κιονόκρανα, ακολουθεί η ανάπτυξη του τρούλου πάνω στον τελευταίο κύλινδρο, και κορυφώνεται με μια τρίτη σειρά από κίονες και ένα μικρότερο τρούλο.

Οι αρχιτέκτονες αυτού του οικοδομήματος είναι ο Charles Bullfinch και ο Thomas U. Walter. Φυσικά. Όμως, τα αρχαία αγάλματα και η αρχιτεκτονική δεν παρέμειναν γυμνά στο υλικό τους και χρωματίζονταν έτσι και το Καπιτώλιο έπρεπε να μεταδίδει τα μηνύματά του μέσα από το χρώμα. Έτσι, δεν λείπει από τους δημιουργούς του και ένας Ελληνας για να ζωγραφίσει το Καπιτώλιο. Ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Μπρουμίδης, ο οποίος γεννήθηκε το 1805 στην Ιταλία, όπου σπούδασε και ξεκίνησε την καριέρα του ζωγραφίζοντας στο Βατικανό και στα ιταλικά ανάκτορα! Όταν του ανατέθηκε να ζωγραφίσει το Καπιτώλιο μεταναστεύοντας στην Αμερική και βρίσκοντας τον θάνατο το 1855 ζωγραφίζοντας ακόμη το Καπιτώλιο!!! Στο σκοτεινό μεσαίωνα θα υπάρξουν οι φωτεινές προσωπικότητες, που θα αναπτυχθούν μέσα ή γύρω από τεκτονικές σχολές και άλλους παρόμοιους συνδέσμους. Η χρυσή τομή, η τετραγωνική ρίζα του 2, ο κύκλος, τα ισόπλευρα τρίγωνα, τα οκτάγωνα σχήματα, παράγωγα των δύο τετραγώνων - θα κυριαρχήσουν κυρίως στην αρχιτεκτονική, το σχήμα του σταυρού θα κυριαρχήσει στις κατόψεις ναών, η Θεολογία θα κάνει αναγωγή στη Γεωμετρία που θα αποτυπώσει κυρίως την αρχιτεκτονική των καθεδρικών ναών, όπου και στα λατινικά είναι αναπόφευκτο το σύνθετο των ελληνικών λέξεων καθε-έδρα να κρατήσουν τη μαγεία του ονόματος αυτών των ναών Kathedral. Αναπόφευκτη ήταν η αναζήτηση αυτών των αρχών στα αρχαία ελληνικά κείμενα και φυσικά να επακολουθήσουν ακόμη και στα εικαστικά της θέματα σαν μόδα τα αρχαία ελληνικά μυθολογικά και ιστορικά θέματα, όπως και ανάπτυξη δικής τους παραφιλολογίας με αυτούς τους ήρωες.
Το κύκνειο άσμα αυτής της αρχιτεκτονικής ανάπτυξης είναι ο τροχός του καθεδρικού ναού Σαρτρ, που βρίσκεται λίγο πιο έξω από το Παρίσι, το γνωστό σε όλους «Ροζ Παράθυρο». Εκεί αναπτύσσουν οι πιστοί της σχολής του Σαρτρ την πλατωνική γνώση που παίρνουν από το έργο Τίμαιος, όπου ο Θεός είναι η απόλυτη τάξη και εκεί αναπτύσσονται τρεις εκφάνσεις της γεωμετρίας – η Φανερή, αυτή που βλέπουμε και μας επηρεάζει άμεσα στα σχήματα των βιτρό, στις σφαίρες, τρίγωνα, τριφύλλια, άνθη, η Απόκρυφη, αυτή που αναδύεται από τον ρυθμό των σχημάτων και τρυπώνει στο ασυνείδητο και η Συμβολική αυτά που ανάγουν τα σχήματα με τα χρώματα που φέρνουν και τη συχνότητά τους. Γι’ αυτή την ανθρώπινη προσέγγιση στο θείο ο Einstein θα δηλώσει κάποτε: «Ο χώρος είναι γεωμετρία και η δύναμη της βαρύτητας είναι σύμφωνη με το σχήμα του χωροχρόνου». Θα ακολουθήσει η Αναγέννηση και το μπαρόκ όπου μέσα της θα ανδρωθούν όλοι οι αριθμητικοί και γεωμετρικοί τύποι στην τέχνη και θα δώσουν άνθηση από την αλχημεία στην επιστήμη… Εκεί θα αναπτυχθούν οι κώδικες της γεωμετρίας όπως τα έργα του Ντα Βίντσι και όχι μόνο με τον ευτυχή πάταγο του βιβλίου Κώδικας Ντα Βίντσι, που οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι το μόνο θεόπνευστο γνωστικό έργο! Ο Σραντιβάρι, για παράδειγμα, γνώριζε τη χρυσή τομή όταν τοποθέτησε τις τρύπες σχήματος f στα χρυσά βιολιά. Το ίδιο έκανε και ο κατασκευαστής βιολιστής Μαγκίνσκι. Οι κλασικοί μουσικοί χρησιμοποιούν κατά κόρον τις χρυσές τομές στα έργα τους, μύστες οι περισσότεροι στοών της Μασονίας, λάτρεις και γνώστες του αρχαίου ελληνικού πνεύματος. Ανάμεσά τους θα ξεχωρίσουμε την 5η συμφωνία του Μπετόβεν και σχεδόν όλες τις σονάτες για πιάνο του Μότσαρτ, όπου σε όλα έχουν γίνει εμπεριστατωμένες μελέτες. Είναι σημαντικό να πούμε ότι σε γραμμική ανάλυση του έργου του Μότσαρτ μας αποδίδεται ευθεία γραμμή με συντελεστές σχεδόν τον 1, για την ακρίβεια 0,99. Γιατί αυτή η απόκλιση; Ο Πικάσο ύστερα από λίγα χρόνια παρ’ όλο που στα μάτια των περισσότερων, λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, θεωρείται απλώς λογικοφανής καλλιτέχνης, απαντά μέσω του έργου του και για τα έργα όλων των μεγάλων. «Πιστεύω πως η τέχνη ξεφεύγει από αυτόν τον απλούστατο δρόμο, που σημαίνει να πας από τη μια άκρη στην άλλη. Πριν από όλα πρέπει να μπορείς να σταματάς εγκαίρως».
Η κινέζικη και γιαπωνέζικη ζωγραφική έχει σαν νομοτέλειά της μεγάλες άδειες φόρμες, κενές, ανέγγιχτες… γιατί εκεί υπάρχει χόρος για την ανάπτυξη των σκέψεων. Τα αρχαία ελληνικά αγάλματα, εικαστικά όχι συμβολικά, παρουσιάζουν αυτό που εν συντομία λέμε «αρχαίο ελληνικό κάλλος» μια μια ισορροπία τελειότητας σε ανθρώπινα πλαίσια. Εκλαϊκευμένα, όλες οι γυναίκες έχουν το κατιτίς τους, τα πιασίματά τους, και οι ώριμοι άνδρες δεμένοι μυϊκά μεν, αλλά τη γλύκα τους ανάλογη της ηλικίας. Το τέλειο όπως στη σύγχρονη εικονική πραγματικότητα δεν υπάρχει πουθενά!!! Παρ’ όλα αυτά τα σώματα έχουν κάτι το ανάλαφρο. Παρατηρήστε τα άκρα των ποδιών, τους αστράγαλους, τα δάχτυλα. Τα χέρια, τα μάτια, που σχεδόν κινούνται και μόλις έχουν τραβηχτεί από πάνω τους. (Σημείωση, τα δάχτυλα των ποδιών κατά πολλούς δείχνουν και την ιδιαιτερότητα της φυλής μας, ότι δηλ. προέρχεται από άλλον πλανήτη, από τους άλλους… που φαίνεται στον δείκτη του ποδιού που είναι μακρύτερος από τα άλλα σε αντίθεση με αυτόν των άλλων φυλών!) Η κλασικοί αναγεννησιακοί που επιστρέφουν σε όμοιες φόρμες ρεαλισμού στις ανθρώπινες απεικονίσεις φτάνουν κοντά, αλλά… έχουν ένα βάρος τέτοιο που τις γειώνει (βαριά σώματα). Αυτός που επανέρχεται σε εκείνη την τελειότητα που συνδυάζεται με το ατελές και που θα δώσει ζωή στο μάρμαρο, είναι ο Χαλεπάς, γεννημένος φυσικά στη χώρα του φωτός. Όλα του τα έργα, ενώ θεωρητικά είναι τέλεια, ολοκληρώνοντας ένα κύκλο δημιουργίας, έχουν ένα σημείο ακόμη όπου λογικά δεν ακολουθεί την τετριμμένη τελειότητα. Αφήνει την ατέλεια με τον ίδιο τρόπο που σε μια συνηθισμένη ροή πραγμάτων ή γεωμετρική δομή π.χ. του καιρού επεμβαίνει το τυχαίο. Αυτό που δημιουργείται είναι αυτό που στη θεωρία του χάους λέγεται φαινόμενο της πεταλούδας.
Οι άνθρωποι όμως προτιμούν να λογίζονται ντετερμινικά και αυτό γιατί τις γραμμικές εξισώσεις και εκχύσεις τις συλλαμβάνει κανείς εύκολα, ενώ τους μη γραμμικούς όρους προτιμά να τους αγνοεί, ενώ ακόμη προσπαθεί να καταλάβει τις γραμμικές εξισώσεις… Οι καλλιτέχνες έγιναν συχνά οι προπομποί πολλών επιστημονικών ανακαλύψεων μέσω των έργων, άλλοι ασυνείδητα και άλλοι συνειδητά και με στόχο μεταφοράς αυτών των ιδεών κατά την πλατωνική θεώρηση ότι η τέχνη είναι ένα τέμπλο μεταξύ της φιλοσοφίας (επιστήμη) και των ανθρώπων όπου σε αυτό συμβολικά και κραδασμικά μεταφέρεται η γνώση στα αισθητήρια των ανθρώπων. Ο Dali υπήρξε ένας από αυτούς, τα τελειωμένα έργα του από άποψη τεχνικής είναι το ελάχιστο που μας καταθέτει. Είναι ο κατ’ εξοχήν ζωγράφος του προηγούμενου αιώνα. Αποτυπώνει στα έργα του θέματα για τη ραδιενέργεια, την τέταρτη διάσταση, αλλά και θέματα Φυσικής που επηρέασαν τον κόσμο έντονα μετά την έκρηξη της βόμβας στη Χιροσίμα, όπως και άλλους καλλιτέχνες σαν τους Giorgio de Chirico και Rene Magrite, που περιέχουν στα έργα τους τη θωρία της σχετικότητας. Ο Dali όμως είναι ο βαθύτερος γνώστης τέτοιων θεμάτων, σύμφωνα με τις αρχές του Δημόκριτου του Αβδηρίτη, όπου περιγράφεται για πρώτη φορά η Ατομική Θεωρία (πριν από τον Πλάτωνα και τον Λεύκιππο), στην οποία η ύλη αποτελείται από επαναλαμβανόμενες μικροσκοπικές αόρατες αναλλοίωτες οντότητες. Αυτή την αδιαίρετη ύλη την ονόμασε άτομο.

Κατά τον Δημόκριτο, επίσης, το Σύμπαν αποτελείται από άτομα: το ον – το πλήρες, η ύλη και το κενό - το μη ον, στο οποίο δημιουργούνται δίνες από την κίνηση και τις συγκρούσεις των ατόμων. Φυσικά, όταν το 1803 ο χημικός Dalton ξανανακάλυψε τα αδιαίρετα σώματα, δεν μπόρεσε παρά να τους δώσει το όνομα του νονού τους Δημόκριτου, «άτομα». Αργότερα, ο Πλάτωνας θα μορφοποιήσει σε σχήματα τα τέσσερα δομικά στοιχεία που συνθέτουν την ύλη ταυτίζοντας τη γη με το εξάεδρο (κύβο), τον αέρα με το οκτάεδρο, το νερό με το εικοσάεδρο, τη φωτιά με το τετράεδρο (πυραμίδα) και το σύμπαν με το δωδεκάεδρο. Αυτούς τους πέντε συμβολισμούς εκθέτει ζωγραφικά ο Dali στο έργο του «Ο Dali γυμνός μπροστά στην αισθητή πραγματικότητα». Ο ίδιος γονατιστός και ολόγυμνος σε μια αμμουδιά προτείνει το αριστερό του χέρι προς τη θάλασσα, η θάλασσα όμως δεν ακουμπά στην άμμο, αιωρείται από την υγρή υφή της, εκτινάσσοντας από ένα σημείο του ορίζοντα - πυρήνα μια στήλη ατόμων που μέσα της περιγράφεται με το πρόσωπο της Gala το έργο Λήδα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι (άλλος κώδικας). Σε όλα αυτά τα μόρια σχηματοποιούνται μεταμορφωμένα τα πέντε στοιχεία του Πλάτωνα!!! «Τα πάντα αιωρούνται στον χώρο χωρίς τίποτα να αγγίζει τίποτα!» θα πει ο ίδιος, ενοποιώντας την ύλη με το άυλο. Η εποχή του Dali δεν άφησε την Ελλάδα χωρίς τέτοιους μεγάλους καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες που συνέχισαν το αρχαίο ελληνικό πνεύμα και επηρέασαν ακόμη και την αναδόμηση των πόλεών της. Ο Giorgio de Chirico αναφέρει στο βιβλίο «Αναμνήσεις μιας ζωής» σαν μεγαλύτερο καλλιτέχνη της εποχής, τον Ελληνα αρχιτέκτονα Πικιώνη, που δημιουργεί επηρεασμένος από τον μινιμαλισμό της εποχής του και από τη γερμανική σχολή Bauhous. (Σχολή του Βερολίνου που ιδρύθηκε πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και συνεχίστηκε μετά, βασισμένη στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα και λόγο. Η σχολή είχε μορφή κοινότητας όπου συνεργάζονταν φιλόσοφοι – θεατράνθρωποι – εικαστικοί – αρχιτέκτονες, κ.ά.) Ο Πικιώνης μέσα σε αυτές τις αρχές είναι αυτονόητο ότι αναβιώνει το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, αριθμώντας τον ρυθμό με ποσότητες, μεγέθη και υλικά που τοποθετούνται ειρηνικά και εναρμονισμένα στον περιβάλλοντα χώρο.
Ενα από τα σημαντικότερα έργα, δεν θα το πιστεύετε, είναι τα σκαλιά - διάδρομος, που σήμερα οδηγούν στο Ηρώδειο Θέατρο. Ο ρυθμός τους είναι αντίστοιχος με αυτόν των σκαλοπατιών των Ανακτόρων της Κνωσού, όπου ανεβαίνεις περπατώντας απλά και το ύψος του κάθε σκαλιού είναι τόσο όσο να μην κοπιάζεις να τα διαβείς. Τα σύγχρονα έργα πεζοδρόμησης της Αθήνας στους γύρω χώρους της Ακρόπολης συμπεριλαμβανομένου και αυτού κάτω από το θέατρο δεν έχουν καμιά αρχή ρυθμού, παραβιάζοντας έτσι τις αρχές των καλών κραδασμών!!! Παράλληλα, ο Πικιώνης αναβίωσε στη μοντέρνα ελληνική αρχιτεκτονική το αρχαίο σπίτι με την εσωτερική αυλή, τα δωμάτια, που ενώ απομονώνεσαι δεν υπάρχουν πόρτες και δεν αισθάνεσαι το κλείσιμο. Πολλοί αρχιτέκτονες ακολούθησαν τότε αυτή την τάση. Ο ζωγράφος Γιάννης Μόραλης έχει και αυτός ένα σπίτι στην Αίγινα τέτοιων προδιαγραφών και είναι φυσικό να ζει σε ένα τέτοιο, αφού τηρεί αυτές τις αρχές του γεω-μετρείν στο έργο του, όπως οι περισσότεροι ζωγράφοι της εποχής του. Αυτόν θα τον ξεχωρίσω σαν κορωνίδα όλων, αφού το έργο του μόνιμα περιστρέφεται στη δυναμική των χρυσών τομών και της απόκρυφης ελληνικής γεωμετρίας. Ενα από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του καλλιτέχνη κοσμεί καταλυτικά ένα κομβικό σημείο της Αθήνας, το εγχάρακτο ανάγλυφο έργο πάνω στην μπροστινή πλευρά του Χίλτον!!! Πολλοί το έχουν δει, αλλά δεν το βλέπουν όπως πρέπει. Οι χρυσές τομές είναι εμφανείς και το θέμα αυτού η πομπή των Παναθηναίων. Το ξόανο της Αθηνάς πρωτοστατεί με τον πέπλο και την ακολουθία ιεριών αυλητριδών παρθένων κ.λπ. Τα μεγέθη έχουν και αυτά τη μαθηματική τους αξία, οι φωτοσκιάσεις που προκαλούν οι χαράξεις παραπέμπουν στα χορευτικά της Ραλού Μάνου, που ζωντανεύουν τις μελανόμορφες παραστάσεις των αγγείων. Η εποχή του Μόραλη υπήρξε γενεσιουργός πολλών μεγάλων κεφαλών μιας μοντέρνας ελληνιστικής τέχνης που αναγέννησαν πνευματικά τη χώρα μας από τις στάχτες της Κατοχής (σε αντίθεση με τους σύγχρονους καλλιτέχνες). Σε έναν άλλο χώρο της τέχνης, άλλος ένας μέγιστος καλλιτέχνης μας έδωσε τα φώτα του παγκόσμια, χρησιμοποιώντας τα μαθηματικά και τις χρυσές τομές. Ο Γιάννης Ξενάκης θεμελιώνει τη μεταμοντέρνα τάση στη μουσική, χρησιμοποιώντας τις πυθαγόρειες αρχές των μαθηματικών, παντρεύοντας τη μουσική με τα αρχιτεκτονικά σχήματα. Γεγονός όμως είναι ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός σε όποια στιγμή και αν βρίσκεται, Αναγέννηση ή Μεσαίωνας, εμφανίζει προσωπικότητες αγγελιοφόρους που παίρνουν από τον λαβύρινθο του εγκεφάλου μας την εγγεγραμμένη στο σώμα μας εθνική συλλογική μνήμη, τα αρχέτυπα της γεωμετρίας και μεταλαμπαδεύουν την εξέλιξη του πολιτισμού. Τον επίλογο του ατέρμονου θα μπορούσε μόνο ένας Ξενάκης να διατυπώσει με λόγια: Ο καθένας έχει παρατηρήσει τα ηχητικά φαινόμενα ενός πολιτικού πλήθους από δεκάδες χιλιάδες άτομα. Ο ανθρώπινος αυτός ποταμός φωνάζει ένα σλόγκαν με έναν ομοιόμορφο τρόπο… Μετά, ένα άλλο σλόγκαν πετάγεται από τον αρχηγό της συγκέντρωσης και εξαπλώνεται προς την ουρά, αντικαθιστώντας το πρώτο. Ενα κύμα μετάβασης περνάει έτσι από την κορυφή στην ουρά… Είναι οι νόμοι της μετάβασης από την πλήρη τάξη στην πλήρη αταξία με ένα συνεχή ή εκρηκτικό τρόπο. Αυτοί είναι οι στοχαστικοί τρόποι. Εάν χαθήκατε μέσα σ’ αυτό τον Λαβύρινθο, ο μουσικός και μαθηματικός Βαγγέλης Γερμανός μου έδωσε το μυστικό: Πρέπει να χαϊδεύεις με το ένα σου χέρι τον τοίχο του Λαβύρινθου χωρίς να αλλάζεις πλευρά και θα οδηγηθείς στην έξοδο…

ΜΑΡΙΝΑΣ ΠΕΤΡΗ…κείμενο δημοσιευμένο στο περιοδικό …

•             ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ---ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΝΩΣΤΟ
read more "«Από τον Λαβύρινθο στους κώδικες της Τέχνης»"

26/3/17

26ο ετήσιο Διεθνές Συνέδριο UFO. Ομιλίες και συμπεράσματα

Γράφουν: Ματθαίος Αικατερινίδης (NICAP)
                  Νίκος Αποστολόπουλος (Ερ.Ε.Ν.Ζω)

Το IUFOC ιδρύθηκε το 1991 και θεωρείται το μεγαλύτερο ετήσιο συνέδριο για τα UFO και τα συναφή φαινόμενα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το συνέδριο υπερηφανεύεται για πάνω από είκοσι ομιλητές από όλο το κόσμο ενώ καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων που σχετίζονται με το φαινόμενο των UFO, συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας, της κυβερνητικής συγκάλυψης, μαύρων προγραμμάτων, αγρογλυφικά, και εξωγήινες επισκέψεις. Το 26ο ετήσιο Διεθνές Συνέδριο UFO πραγματοποιήθηκε από 15 έως 19 Φεβρουαρίου 2017 στο We-Ko-Pa Resort & Conference Center στο Fountain Hills, στην Αριζόνα, κοντά στο Phoenix. Παρακάτω η Ερ.Ε.Ν.Ζω, και ο ανταποκριτής της ομάδας στην Αμερική, Ματθαίος Αικατερινίδης, σας παρουσιάζουν μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία των ομιλιών και των πάνελ και τα οποία προκάλεσαν πολλά και θετικά σχόλια.
Στις εισαγωγικές παρατηρήσεις του συνεδρίου, ο Alejandro Rojas σημείωσε τη σημασία των πολλών φετινών επετείων: την 20η επέτειο από τα φώτα του Phoenix, την 75η επέτειο της «Μάχης του Λος Άντζελες», και φυσικά το μεγαλύτερο, την 70η επέτειο του Roswell.

We-Ko-Pa Resort and Conference Center

Το σημείο που παρουσίασε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον ήταν η άποψη του  James Fox που μίλησε για τα «Φώτα του Phoenix» το 1997. Όπως πληροφορήθηκε ο Fox από κάποιον ο οποίος ήταν προφανώς σε θέση να γνωρίζει, εκείνο το βράδυ «Πήγαμε στο Defcon 3». Η κατάσταση Defcon, είναι ένα σύστημα που χρησιμοποιείται από τις ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Το σύστημα Defcon, αναπτύχθηκε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού και σκοπός του είναι να προσδιορίζονται πολεμικές εντολές. Έχουν οριστεί πέντε επίπεδα ετοιμότητας, από το λιγότερο σοβαρό (Defcon 5), και αυξάνει στο πιο σοβαρό (Defcon 1), ώστε να ταιριάζει με διαφορετικές στρατιωτικές καταστάσεις. Το επίπεδο DEFCON ελέγχεται κατά κύριο λόγο από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, και τον Γραμματέα Άμυνας των ΗΠΑ. Το ανώτερο επίπεδο που έχει φτάσει μέχρι σήμερα είναι το Defcon 3, ενώ ελπίζουμε να μην ζήσουμε ποτέ το Defcon 2 και 1, καθώς το Defcon 2 είναι βήμα προετοιμασίας για πυρηνικό πόλεμο με τις ένοπλες δυνάμεις να αναπτύσσονται και να συμμετάσχουν σε λιγότερο από 6 ώρες, ενώ το Defcon 1 σημαίνει ότι επίκειται πυρηνικός πόλεμος και οι ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται στην μέγιστη ετοιμότητα. Με άλλα λόγια, ο Fox αποκάλυψε ότι τα «Φώτα του Phoenix» ενεργοποίησαν την αεράμυνα των ΗΠΑ, με την πολεμική αεροπορία να είναι σε ετοιμότητα 15 λεπτών  (Defcon 3), όσο παράλογο κι αν ακούγεται αυτό, για έναν «πόλεμο» με το άγνωστο αντικείμενο που αιωρούνταν πάνω από το Phoenix της Αριζόνα. Μάλιστα ο Fox σημείωσε ότι το περιστατικό αυτό, ήταν το ίδιο βράδυ που ο Πρόεδρος Κλίντον τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο του κατά την επίσκεψη του στο γκολφ Greg Norman στη Φλόριντα, υπονοώντας ότι ίσως λόγω της κατάστασης Defcon 3, η Μυστική Υπηρεσία ήταν σε μια τέτοια βιασύνη προκειμένου να απομακρύνουν τον πρόεδρο σε ένα ασφαλές μέρος, που τραυματίστηκε κατά τη διαδικασία!

Η Yvonne Smith, υπνοθεραπεύτρια, συγγραφέας και ομιλητής, αναφέρθηκε στους επαφικούς, και τα μηνύματα που έχουν λάβει τα τελευταία έξι χρόνια, των οποίων η πηγή δεν είναι πολύ συγκεκριμένη.  Ανέφερε ότι αυτά τα μηνύματα είναι αυξανόμενα, και υπάρχει σε αυτά μια επείγουσα ανάγκη προκειμένου οι επαφικοί να «κάνουν κάτι». Σύμφωνα με μελετητές, εξωγήινοι έχουν επιλέξει από μικρή ηλικία συγκεκριμένους ανθρώπους με τους οποίους ανά τακτικά χρονικά διαστήματα επικοινωνούν μαζί τους μέσω μηνυμάτων και οραμάτων, αναθέτοντάς τους συγκεκριμένες αποστολές για όταν έρθει μία πολύ συγκεκριμένη στιγμή. Η στιγμή που ένα μεγάλο γεγονός θα αλλάξει την ιστορία της ανθρωπότητας. Όπως ανέφερε η Smith: «Ο χρόνος τελειώνει.» Παρακολουθώντας το συνέδριο για την μελέτη των απαγωγών από εξωγήινους που πραγματοποιήθηκε το 1992 στο Μ.Ι.Τ, η Smith υποστήριξε ότι τα μηνύματα που ελάμβαναν τότε οι επαφικοί, ήταν πολύ λιγότερο «επείγων» από ότι είναι σήμερα.

Ο Noe Torres, μίλησε για «Cowboys και εξωγήινους - UFOs στην Παλιά Δύση». Όπως είπε, βρήκε πάνω από 100 τέτοιες περιπτώσεις κυρίως από κείμενα εφημερίδων της εποχής, ενώ αναφέρθηκε στα αερόπλοια του 1897, αλλά και το περιστατικό της Aurora στο Τέξας. Ορισμένες όμως περιπτώσεις είπε, ενδέχεται να έχουν επηρεαστεί από ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Μην ξεχνάμε ότι λίγα χρόνια πριν είχε δημοσιευθεί και το μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν, και συγκεκριμένα το 1886.
Από τους κύριους ομιλητές της πρώτης μέρας ήταν και ο Travis Walton ο οποίος είχε υποσχεθεί ότι η ομιλία του θα είχε κάτι διαφορετικό σε σχέση με προηγούμενες.  Η διαφορά ήταν ότι δεν αναφέρθηκε μόνο στο γνωστό περιστατικό της απαγωγής του και τις πέντε μέρες που πέρασε πάνω στο εξωγήινο σκάφος, (βλέπε εδώ) αλλά στο τέλος της ομιλία του – αν και λίγο αόριστα – επικεντρώθηκε στην πιθανότητα ύπαρξης ευφυούς ζωής στο σύμπαν.  
Το γραφείο Εγγραφής

Ο Ryan Sprague ανέπτυξε ένα θέμα με τίτλο «UFOs εναντίον Ουφολογίας - Η σύγκλιση της εμπειρίας και της Μελέτης». Εξήγησε πως είχε ο ίδιος μια «καταλυτική» κατόπτευση ενός τριγωνικού UFO το 1995. Στη συνέχεια πήρε συνέντευξη από εκατοντάδες ανθρώπους που του μίλησαν για τις δικές τους θεάσεις, και έδειξε σύντομα βίντεο ορισμένων από αυτούς. Τέλος, αναφέρθηκε στις προφανείς αντιφάσεις μεταξύ Ουφολογίας και Χημείας, Φυσικής, Θεολογίας, Φιλοσοφίας, κ.λπ., και στην προσπάθεια του να συμβάλει στην επίλυση των διαφωνιών.

Ο Ted Roe, είναι ο Εκτελεστικός Διευθυντής της NARCAP - Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Αεροπορίας για Ανώμαλα Φαινόμενα, και μίλησε για το μέλλον της UAP (Αγνώστου Ταυτότητας Εναέρια Φαινόμενα) πάνω στην έρευνα. Ξεκίνησε μιλώντας για μια δική του εμπειρία με UFO, και μίλησε εκτενώς για τις δικές του προσωπικές προκλήσεις, την οικογενειακή αποξένωση, και το άγχος. Μίλησε για μερικές από τις ερευνητικές εργασίες της NARCAP που έχει δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα της, ενώ  στόχος τους όπως είπε, είναι να θεσπίσουν ένα επιστημονικό περιοδικό για την έρευνα των UFO. Μίλησε ακόμα για τους πιλότους αεροσκαφών που είναι μάρτυρες UFO και χαρακτηριστικά ότι: «Οι πιλότοι είναι καλοί μάρτυρες».

Τη 2η μέρα του συνεδρίου άνοιξε ο Alejandro Rojas με μια ομιλία για τους εξωγήινους και τις θρησκείες. Ανέφερε παραδείγματα, του τι φαίνεται να είναι οι παράξενες αναφορές πιθανών αρχαίων εξωγήινων όντων σε διάφορες θρησκείες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων του Ιουδαϊσμού, του Ισλάμ, του Βουδισμού, του Χριστιανισμού, τις πεποιθήσεις των ιθαγενών της Αμερικής, των Μορμόνων, του Έθνους του Ισλάμ, της Σαηεντολογίας, του Ραελισμού, και της Πύλης των Ουρανών. Αναφέρθηκε στην στάση των θρησκειών απέναντι σε πιθανή ύπαρξη εξωγήινης ζωής, όπως παρουσιάστηκε στο συνέδριο UFO το 2014, όπου πρακτικά κανείς δεν είπε ότι η ανακάλυψη εξωγήινης νοήμονα ζωής θα αποτελέσει πρόβλημα για τη θρησκευτική τους πίστη.

Η Erika Lukes, πρώην μέλος της MUFON, σκηνοθέτης στη Πολιτεία της Γιούτα, και επικεφαλής μιας νέας ομάδας έρευνας του ανεξήγητου, ήταν η δεύτερη ομιλήτρια της ημέρας. Ανέφερε ότι το ενδιαφέρον της για τα UFO άρχισε μετά από μια σειρά εμφανίσεων στην Κοιλάδα της Σωλτ Λέηκ. Υποστήριξε ότι υπάρχουν πολλές σημαντικές θεάσεις στη Γιούτα, και ότι ακόμα οι γραμμές Ley στον κόσμο συγκλίνουν ακριβώς εκεί, στο ναό των Μορμόνων. Θεωρεί ως μία από τις καλύτερες περιπτώσεις UFO ένα περιστατικό που διαδραματίστηκε στις 14 Ιανουαρίου του 2016 πάνω από την Γιούτα,  στην πτήση 434 της American Airlines, στην οποία υπήρχε οπτική επαφή αλλά και καταγραφή και επιβεβαίωση από το ραντάρ. Σήμερα, πιστεύει, πως τα  UFOs είναι «το πιο σημαντικό θέμα που απασχολεί» και υποστήριξε ότι η νυχτερινή έρευνα είναι πολύ σημαντική στην μελέτη των UFO, όπως είναι και μια συσκευή που ονομάζεται Madar ΙΙΙ για τη μέτρηση γεωμαγνητικών ανωμαλιών.

Ο Δρ Bob Davis είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ερευνητικής ομάδας του Δρ Edgar Mitchell, δηλαδή του «Ιδρύματος Ερευνών για Εξωγήινες Συναντήσεις (FREE). Το θέμα της ομιλίας του ήταν, «Μελέτη για άτομα με εμπειρίες από έκθεση σε UFO - Επαφή με ένα μη-ανθρώπινο νοήμον ον». Βρήκε ότι το 83% όσων ανέφεραν επαφή με ET, είχε αλλάξει η ζωές τους με έναν θετικό τρόπο. 95% από αυτούς ανέφεραν «παραφυσικές» εμπειρίες. Έδειξε ένα διάγραμμα που απεικόνιζε το «κβαντικό ολόγραμμα (QH) Συντονισμού», θεωρία της συνείδησης, η οποία περιλαμβάνει τα πάντα, από το συλλογικό ασυνείδητο, τηλεκίνηση, μετενσάρκωση, ενότητα, ολότητα, και ανέφερε ότι τα UFOs, έχουν μία «ψυχο-πνευματική» διάσταση.
Στο δρόμο για το «σπίτι» - The UFO Motel στο Gila Bend, Αριζόνα.

Η Kathleen Marden (η οποία έχει παραχωρήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην Ερ.Ε.Ν.Ζω και τον Νίκο Αποστολόπουλο, για τις εξωγήινες απαγωγές και μπορείτε να την διαβάσετε από ΕΔΩ), μίλησε για «Περίπλοκα Φαινόμενα". Η Marden είναι ανιψιά της Betty και του Barney Hill, της πιο γνωστής ίσως περίπτωσης απαγωγής, το 1961. Η ίδια έχει βιώσει περίεργα φαινόμενα σε όλη της τη ζωή, με αρχή πέντε χρόνια μετά την απαγωγή των Hill, όταν ένα UFO προσγειώθηκε 500 πόδια (166 μέτρα) από το σπίτι της το 1966. Μετά από αυτό, άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα στη ζωή της, όπως η αίσθηση ότι κάτι περπατά κατά μήκος του κρεβατιού, το οποίο όπως ανέφερε σε ποσοστό 65% περιγράφετε από «επαφικούς», σκιές ανθρώπων, παράξενες σφαίρες, κ.α. Έδειξε και μια φωτογραφία μιας σκιερής οντότητας, που δυστυχώς, ήταν χωρίς πολλές λεπτομέρειες.

Στο τέλος της δεύτερης ημέρας, διοργανώθηκε και το πρώτο πάνελ με θέμα τα "Φώτα του Phoenix" και την επέτειο των 20 ετών. Συμμετέχοντες στο πάνελ ήταν, η Dr. Lynne Kitei η οποία ήταν και αυτόπτης μάρτυρας των διάσημων φώτων της Αριζόνα, ο ερευνητής και «εμπειρογνώμονας» των UFO Richard Dolan, που δήλωσε ότι η πολεμική αεροπορία του Μέριλαντ δεν είχε καμία απολύτως εμπλοκή (φωτοβολίδες), τη νύχτα της 13ης Μαρτίου, 1997, ο  Jim Mann της Phoenix MUFON που είπε ότι δεν μπορούμε να πούμε ότι τα φώτα του Phoenix ήταν εξωγήινα, μόνο ότι ήταν μια «ανωμαλία», ένας άγνωστος, και ότι σίγουρα δεν ήταν φωτοβολίδες, ή αεροπλάνα σε σχηματισμό, και ο James Fox που είπε ότι πήρε συνέντευξη από τον πρώην κυβερνήτη της Αριζόνα Fife Symington, ο οποίος καθυστερημένα "ομολόγησε" ότι είχε δει τα φώτα.

Ο David Marler, αναφέρθηκε στην 75η επέτειο της "Μάχης του Los Angeles". Το περιστατικό αυτό, όπως είπε, εισήγαγε τον όρο «Ιπτάμενος Δίσκος» το 1942, πέντε χρόνια πριν τον Kenneth Arnold. Τη νύχτα της 24ης προς 25η Φεβρουαρίου 1942, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, περίπου τρεις μήνες μετά την επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ,  εντοπίστηκε στα ραντάρ ένα αντικείμενο, 120 μίλια μακριά από την πόλη, που κινούνταν στον ουρανό. Ισχυροί προβολείς και τροχιοδεικτικά φώτισαν το νυχτερινό ουρανό και περισσότερα από 1.400 βλήματα προσπάθησαν να αποκρούσουν την «επίθεση», μέσα σε φοβερούς κρότους και στη φωτισμένη νύχτα, που δημιουργούσε μια απόκοσμη αίσθηση σε όσους βρέθηκαν έξω προκειμένου να δουν τι ακριβώς συνέβαινε. Τις επόμενες ημέρες το Ναυτικό διέψευσε ότι υπήρξαν ξένα σκάφη στον αμερικανικό εναέριο χώρο, αλλά οι πολίτες μιλούσαν καθαρά για παράξενα σκάφη, τα οποία έμοιαζαν με πιάτα ή με φρίσμπι.

Συνέδριο UFO χωρίς Stanton Friedman δεν γίνετε, και φέτος μίλησε για τη διάσταση απόψεων μεταξύ Αστρονομίας και Ουφολογίας. Οι αστρονόμοι, παραπονέθηκε, αγνοούν «μεγάλης κλίμακας επιστημονικές μελέτες», όπως το Blue Book και την «Ειδική Έκθεση 14». Ο Friedman ισχυρίστηκε ότι τα διαστρικά ταξίδια, χρησιμοποιώντας πρόωσης πυρηνικής σύντηξης είναι απολύτως δυνατά. Αναφέρθηκε στον αστρικό χάρτη της Marjorie Fish, και τον οποίο περιέγραψε η Betty Hill στην γνωστή απαγωγή, ενώ συνέστησε την έρευνα UFO της Kathleen Marden και της Linda Moulton Howe.

Με το θέμα «Συναντήσεις με UFO - Πιο περίπλοκο από ό, τι φανταζόμαστε» ασχολήθηκε ο συνταγματάρχης John Alexander, ο οποίος επανέλαβε ότι η «επαφή» έχει ήδη συμβεί, επικαλούμενος διάφορες δηλώσεις ηγετών από όλο τον κόσμο για τους εξωγήινους.  

Night Vision SkyWatch: Για άλλη μια φορά, ο Μπεν Χάνσεν, παρουσίασε μια υπαίθρια δημόσια προβολή, χρησιμοποιώντας κάμερες νυχτερινής όρασης, με προβολή σε γιγαντοοθόνες. Ο καιρός δεν ήταν πολύ συνεργάσιμος, υπήρχαν πολλά σύννεφα, ενώ ο άνεμος ήταν πολύ ισχυρός.  Κατάφερε όμως να δείξει μερικούς δορυφόρους να περνούν, και τόνισε πως ότι βλέπουμε στον νυχτερινό ουρανό να κινείται από πάνω μας δεν σημαίνει ότι είναι και εξωγήινοι.

Ο Richard Dolan μίλησε για την απόκρυψη του θέματος των UFO από τα Media σχολιάζοντας: «Τα κύρια μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν είναι φίλοι σου», ενώ σε άλλο σημείο της ομιλία του είπε πως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης «μας κάνουν να αρρωσταίνουμε». Ο Dolan αναφέρθηκε σε μερικά παραδείγματα κάλυψης των ιπτάμενων δίσκων από τα ΜΜΕ τη δεκαετία του 1940 και του '50, που αποτυπώνουν όπως αποκάλεσε «τον παράγοντα γελοιοποίηση», ενώ αναφέρθηκε και  στο National Enquirer που άρχισε με σοβαρότητα την κάλυψη των περιστατικών UFO στη δεκαετία του 1970. Οι New York Times, είπε, δημοσιεύει άρθρα προερχόμενα από την CIA και την Πολεμική Αεροπορία, με σκοπό την «παραπληροφόρηση», αλλά, στην πραγματικότητα τα ΜΜΕ ελέγχονται από κάτι μεγαλύτερο από τη CIA, κι αυτός ο έλεγχος είναι διεθνής.

Την Ευρώπη «αντιπροσώπευε» ο Δρ Erling Strand, διευθυντής του προγράμματος Hessdalen στη Νορβηγία, μιας οργάνωσης όπου οι άνθρωποι της ελέγχουν πληροφορίες κάθε είδους περίεργου φωτός στον ουρανό, και ιδιαίτερα τη νύχτα. Πολλά από αυτά τα φώτα φαίνεται να αγκαλιάζουν τις κορυφογραμμές των βουνών ή τον ορίζοντα, γεγονός που υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να είναι οπτικά μετεωρολογικά φαινόμενα, αντικατοπτρισμοί κτλ. Ο Strand ίδρυσε το Project Hessdalen το 1983, για να μελετήσει το φαινόμενο, ενώ σήμερα έχουν ένα «στρατόπεδο της επιστήμης», όπως το αποκάλεσε, στο Hessdalen όπου κάθε καλοκαίρι, οι μαθητές (και άλλοι) συγκεντρώνονται για να δουν και να φωτογραφήσουν τα φώτα.

Δείτε ακόμα: 25ο Ετήσιο Συνέδριο UFO (Ομιλίες, Συμπεράσματα, Βίντεο) 
read more "26ο ετήσιο Διεθνές Συνέδριο UFO. Ομιλίες και συμπεράσματα"

21/3/17

Η Δηλιογεννημένη Άρτεμις

Το άρθρο που ακολουθεί γράφτηκε και εστάλη στην Ερ.Ε.Ν.Ζω από την ζωγράφο κ. Μαρίνα Πετρή,  ενώ έχει δημοσιευτεί και στο περιοδικό ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ


Η Δηλιογεννημένη Άρτεμις
«Οι θεοί ενοικούν όπως πάντοτε το παρόν και συγκροτούν το είναι. Δεν είναι αρχαίοι, δεν εξελίσσονται και δεν εκπίπτουν, αφού δεν γνωρίζουν εξέλιξη και έκπτωση, οι φυσικοί νόμοι, η δύναμη, η ακατάλυτη και αιώνια δεν χάνεται και δεν μειώνεται παρά μόνο εάν ο κόσμος επιστρέψει στο χάος, εάν οι Τιτάνες επανακτήσουν την κυριαρχία…», γράφει σε ένα βιβλίο της η Ουρανία Τουτουντζή.

Γράφει η Μαρίνα Πετρή


…Ο Ουρανός έλαβε σύζυγό του τη Γαία και απέκτησε δώδεκα τέκνα, τους Τιτάνες και τις Τιτανίδες. Αυτοί ήταν οι παλιοί θεοί (Τιτάν σημαίνει φωτεινό, συμβολίζει την ηλιακή θεότητα). Τιτάνες θα είναι το επίσημο όνομα των θεών του ουρανού. Όλοι οι Τιτάνες πλην του Κρόνου ήταν άναρχοι απέναντι στους νόμους.
Μία από τις Τιτανίδες, η Φοίβη, θα ενωθεί με τον Τιτάνα Κάο ή Σφαίρο ή Πόλο και θα αποκτήσουν δύο κόρες, τη Λητώ και την Αστερία. Φοίβη σημαίνει η φωτεινή, η εξαγνίζουσα, η ανέγγιχτη, κυριαρχεί στη σελήνη και προστατεύει θνητούς και αθάνατους, στα νυχτερινά όνειρά τους, και φορά χρυσό στεφάνι.
Η Λητώ, η οποία ταυτίζεται και με τη Λυκιακή θεότητα Lada και τη σημιτική Alilat, θα ταυτιστεί με τη νύχτα, επίσης νυχτερινή θεά που γεννά γαλαξίες και ηλιακά συστήματα. Με τη σειρά της θα ενωθεί παράνομα με τον Δία και θα φέρει στον κόσμο την Αρτέμιδα και τον Απόλλωνα.
Όπως την επικαλείται ο ορφικός ύμνος «Λητώ κυανόπλεε, διδυμότοκε θεά, σεμνήτω κοίω. Θυγατέρα μεγάθυμε, πολύευκτη βασίλισσα, που σου έλαχε από τον Δία ιερά γόνιμη ωδίνη καλότεκνη και εγέννησες τον Φοίβο και την τοξεύτρια Αρτέμιδα στην Ορτυγία εκείνη και στη βραχώδη Δήλο…».
Η Δήλος, στα αρχαία ημερολόγια της παρατήρησης της ανατολής των άστρων, Αιγυπτιακά, Ελληνικά, Σουμερο-βαβυλωνιακά, αντιστοιχεί στην Παρθένο με το στάχυ. Με την ανατολή του Στάχυος ξεκινούσε ένα από τα Αιγυπτιακά ημερολόγια. Η Δήλος ανήκει στο σύνολο των ιερών τόπων όπου καθρεφτίζονται τα άστρα του ουρανού… Τα σύμβολα των αστερισμών όπως το στάχυ θα στιγματίσουν τη μία όψη του νομίσματος των τόπων σαν σήματα και της δύναμης που αποπνέουν. Οι προσανατολισμοί των ναών αυτών θα δείχνουν τις φορές που θα καταλήγουν σε κάποιο σημείο και το άλλο σε άλλο έτσι ώστε να χαραχθούν τρίγωνα, τετράγωνα και κύκλοι στη γη.
Μια σειρά από σημαίνουσες γυναίκες θα μεσολαβήσουν για τον ερχομό της Αρτέμιδος, αυτής που μόλις γεννηθεί θα αναλάβει την ευθύνη του ερχομού του αδελφού της Φωτοβόλου Απόλλωνα. Αν παρατηρήσει κανείς, θα διαπιστώσει ότι μεγάλοι μάντεις, όπως ο Τειρεσίας και άλλοι (μύστες), για να αγγίξουν αυτή την άλλη γνώση, ένα χρονικό διάστημα της ζωής τους μεταλλάχθηκαν σε γυναίκες. Οι γυναίκες είναι αυτές που θα έρθουν σε επαφή και συνουσία με αγγέλους και θεούς… Ο απόστολος Παύλος φοβούμενος τη δύναμή τους θα διατάξει σχέδιο να κρύβονται οι γυναίκες από τους ναούς (θυμηθείτε τους γυναικωνίτες) για να μην τραβήξουν την προσοχή - ενδιαφέρον της θεϊκής δύναμης που βρίσκεται εκεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας.
Η ετοιμόγεννη Λητό κυνηγημένη από την Ήρα θα βοηθηθεί από την Αθηνά, τη γεννημένη από την υδάτινη μήτρα την Πυρομάντη από τους Δελφούς, να βρει τόπο να γεννήσει, κάνοντας ένα κύκλο σταθμών δώδεκα γεωγραφικών σημείων που ταυτίζονται με τα ζώδια, καταλήγοντας στο κέντρο του κύκλου στην άδηλη μέχρι εκείνη τη στιγμή Δήλο. Κατά τον Ησίοδο, η Δήλος θα εμφανιστεί στην απελπισμένη Λητώ σαν πλοίο που έπλεε στους ουρανούς και έψαχνε να προσγειωθεί… και προσθαλασσώθηκε και αγκυροβόλησε στο κέντρο των Κυκλάδων.
Αυτό το πλοίο το έλεγαν Δήλια Αστέρια ή Θεωρίς που επλανάτο πολύ καιρό στους ουρανούς και έφερε στη γη ξένους θεούς…
Η πιο μεγάλη απόδειξη αυτής της αλήθειας ήταν ότι οι Δηλιανοί, κάθε χρόνο, κατασκεύαζαν ομοίωμα αυτού του πλοίου (κάτι σαν την τριήρη της παρθένου Αθηνάς) και τελούσαν γιορτή στη μνήμη του γεγονότος αυτού. Ήταν από τις σημαντικότερες γιορτές πλοίου της αρχαιότητας. Τη νύχτα της γέννησης της πρωτότοκης Αρτέμιδος και του δευτερότοκου Απόλλωνα θα ανάψουν οι πυρσοί της ημέρας και της νύχτας. Αυτό το φως θα έχει για την αρχαιότητα την ίδια σημασία που έχει σήμερα το φως των Ιεροσολύμων. Τα Καβείρια μυστήρια δεν ξεκινούσαν εάν δεν έφτανε το φως της Δήλου που μοιράζονταν στα σπίτια μετά από ενεαήμερη συσκότιση. Η Άρτεμις συνδέεται με τα Καβείρια όπως μαρτυρούν τα γραφόμενα μιας επιγραφής στη Μικρά Ασία, όπου ήταν διαδεδομένη η λατρεία των Καβείρων. «Ιέρειαν δια βίου της Βουλαίας Αρτέμιδος και Λουτροφόρων Μεγάλων θεών Καβείρων».
Η Άρτεμις γεννήθηκε ομαλά πρώτη από τα δίδυμα και βοήθησε τη μητέρα της να ξεγεννήσει τον δευτερότοκο Απόλλωνα. Έκτοτε, η παρθένος Άρτεμις γίνεται η επίσημη προστάτιδα των τοκετών.
Στη σύγχρονη πια Μύκονο ύστερα από μείξεις και παραφθορές μύθων, προσάπτουν στην Αρτέμιδα και ένα φυλακτό που χαρίζουν συνήθως στις ετοιμόγεννες, το σήμα τανίτ, το αιγυπτιακό μάτι, που βρίσκεται σε ψηφιδωτό στο πλατύσκαλο μιας δηλιανής έπαυλης, με σκοπό να κρατά το κακό μάτι έξω από το σπίτι.
Την Αρτέμιδα έμαθαν να είναι παραστάτης και βοηθός του τοκετού οι Μοίρες, οι οποίες βρίσκονταν εκεί και στις δύο γέννες. Οι Μοίρες ήταν αυτόνομες και αυτεξούσιες και ούτε καν ο Δίας δεν μπορούσε να διαφεντέψει, παρ’ όλο που κατοικούσαν και αυτές στον Όλυμπο κάτω από τον θρόνο του. Η Αρτεμις συμβολίζει το ατίθασο εφηβικό πνεύμα, τον ρυθμό, τη μουσική, τον χορό. Στις γιορτές της, νεαρές παρθένες χορεύουν οργιαστικά με μάσκες. Συμβολίζει ακόμη την αιώνια νεότητα, την ανανέωση στη ζωή, ονομάζεται γι’ αυτό Κωροτρόφη και Φιλοπάρθενος και Λοχεία (αφού ταυτίζεται με την Ειλειθυία, θεά του τοκετού). Οι επικλήσεις σε αυτήν γίνονται τη νύχτα, γι’ αυτό της αποδίδονται τα επίθετα Νυχία, Φωσφόρος, Σελάσφορος, Νυχτοφάνεια και Νυχτοπόλος, Lusijera στα Λατινικά. Οι αστερισμοί που την αντιπροσωπεύουν είναι η Μικρή και η Μεγάλη Άρκτος. Η αρκούδα (πολική άρκτος) φτιάχνει μόνη της στο λευκό χιόνι τη φωλιά της για να γεννήσει. Φροντίζει τον τοκετό της και μένει στο σπιτικό με τα νεογέννητα μέχρι την άνοιξη. Η Άρτεμις συχνά προσφωνείτε και Άρκτος.

Η θεά συνδέεται με τον αριθμό έξι και ο Απόλλων με τον αριθμό επτά. Η γέννηση της Αρτέμιδος μνημονεύεται την έκτη ημέρα κάθε μήνα και του αδελφού της την έβδομη. Η πορεία της Λητούς εκτός από τις στάσεις του ζωδιακού κύκλου, το σημείο εκκίνησης από τον πολικό αστέρα των Δελφών μέχρι το σημείο κατάληξης, την Πύλη Φωτός της Δήλου (κέντρο του κύκλου), ακτίνα που ονομάζεται «διάδρομος της Λητούς», ταυτίζεται με το αρχαίο χειμερινό ηλιοστάσιο του αγριόχοιρου και της Άρκτου. Η Άρτεμις συχνά ονομάζεται και Άρκτος. Το συνθετικό Αρκτ προστιθέμενο στη λέξη Θέμις, δηλ. την τάξη του σύμπαντος, είναι η Άρτεμις και η μοίρα της. Συνδέεται με το ζώδιο του ζυγού που είναι ο αστερισμός της Μεγάλης Άρκτου. Η γραμμική κάτοψη του αστερισμού συναντά τον Πολικό Αστέρα, τον πολικό συμβολισμό φυλάει ο Βασιλιάς Αρθούρος (στην κελτική γλώσσα Άρκτος). Φύλακας της Άρκτου ο κάτοχος της Υπερβόρειας παράδοσης, με δώδεκα Ιππότες, δώδεκα ήλιους ή κατοικίες του ήλιου - αστερισμών.
Ο Πλάτωνας στους Νόμους τονίζει τη σημασία της κατανομής σε δώδεκα μέρη των άστρων του ουρανού, που αντιστοιχούν στις πόλεις ενός κράτους, στα μερίσματα του στρατού, του κάθε επίγειου κλήρου, νομισμάτων, κάθε είδους σταθμών, έτσι ώστε η συμμετρία να συμφωνεί και να τακτοποιείται κάτω από το νόμο των Θεών για να εξασφαλίζει ο επίγειος κόσμος την εύνοιά τους.
Η θεά Άρτεμις, η πάντα συνοδευόμενη από τις Υπερβόρειες νύμφες ταξιδεύει μια φορά τον χρόνο στον Βορρά. Η λέξη βορέας από τη σανσκριτική ρίζα var, vri (καταγωγή της λέξης Βραυρώνα, το Ιερό της Μεγάλης Αρκτου, Varuna = ουρανός) σημαίνει καλύπτω, κρύβω όπως ο ουρανός τη γη, δηλ. τους ανώτερους κόσμους που είναι κρυμμένοι από τις αισθήσεις. Ο ναός της Βραυρώνας είναι αφιερωμένος στη Μεγάλη Αρκτο, ο οποίος με πολική κατεύθυνση το ζώδιο του καρκίνου και τις δύο γραμμές του ηλιοστασίου συνδέεται με το δελφικό σύστημα. Οι νέες άρκτοι που στα τελετουργικά ονομάζονταν «άρκτευσις» ή «αρκτεία» ήταν όπως και στης Αθηνάς τις τελετουργίες η συνοδεία μικρών κοριτσιών ντυμένα στο χρώμα της ζαφοράς - κρόκου και αφιερώνονταν στη θεά. Οι νέες «Άρκτοι» αντιπροσωπεύουν «την ενσάρκωση των ψυχών», δηλαδή την «πύλη των ανθρώπων».
Ο αγριόχοιρος έχει την ίδια ρίζα με την αρκούδα σε διάφορες ινδοευρωπαϊκές χώρες. Σε πολλά νομίσματα έχουμε και παραστάσεις φτερωτών αγριόχοιρων, ενώ σε πολλούς ναούς της θεάς θυσίαζαν μαζί με άλλα άγρια ζώα, αρκούδες και αγριόχοιρους. Σε αρχαιότερο ζωδιακό κύκλο ο αγριόχοιρος συμβολίζει το χειμερινό ηλιοστάσιο.
Μια ακόμα θεά που όντως προϋπήρχε στη Δήλο και θα αντικατασταθεί αργότερα από την Αρτέμιδα, είναι η κρητικής καταγωγής Βριτομάρτις, η οποία στην Κρήτη ταυτίστηκε με τη Δύκτηνα ή την Αρτέμιδα με το δίχτυ.
Λέγεται ότι μια πρώιμη θεά της Δήλου φερμένη από τη Μικρά Ασία, η «Ποτνία Θηρών», θα συγχωνευτεί με τη θεά Βριτομάρτις όπου λατρευόταν και αυτή εκεί για να γεννηθεί η ελληνική θεότητα Άρτεμις. Με την ταύτιση της θεάς με προηγούμενες θεότητες όπως και την ταύτιση του ζωδίου του αγριόχοιρου με την άρκτο ας λάβουμε υπ’ όψιν ότι η Άρτεμις ανήκει στη δεύτερη γενεά θεών…
Η Δήλος είναι πύλη φωτός, ο Απόλλων φύλακας του φωτός όπως και η Άρτεμις, η δύναμή της τρομακτική, γλυκιά, χθόνια, προστατευτική στα παιδιά, προστάτης του ύπνου και του τοκετού, φυλάει κατά κύριο λόγο μετά την αταξία των Τιτάνων την τάξη του ουρανού.
Σε γενικές γραμμές, η Άρτεμις θα θεωρηθεί ότι προέρχεται από τη συγχώνευση τριών θεοτήτων της Γης, της Σελήνης και της Ποτνίας των Θηρών. Η σελήνη όπως και ο ήλιος διατρέχουν το πλανητικό ζωδιακό σύστημα – το ίδιο και η Ποτνία των Θηρών παρουσιάζεται σε έργα τέχνης σε κοσμήματα στη Σπάρτη, τη Δήλο όπως και θεοί της Βαβυλώνας, σαν ουράνια, φτερωτή που κρατά δυο λιοντάρια που συμβολίζουν τα δύο ηλιοστάσια.
Τα λιοντάρια από τα κείμενα που διασώζονται, ημερεύουν δίπλα στη θεά. Μία από τις ακόλουθές της αφιερωμένες διαπαντός παρθένες ερωτεύτηκε και δόθηκε στον νεαρό Ιππομένη. Αμέσως μετά μεταμορφώθηκε σε λιοντάρι, συνεχίζοντας όμως να είναι πιστή ακόλουθος της θεάς. Η Άρτεμις λέγεται ότι είχε στην ακολουθία της λέοντες και λέαινες. Το λιοντάρι συμβολίζει τη ζωή στον επίγειο κόσμο, αλλά και στον Κάτω Κόσμο. Ο Ηρακλής, αφού νίκησε τους κατοίκους του Ορχομενού, αφιέρωσε στην Εύκλεια Αρτέμιδα (αυτή που λατρεύεται ως θεά του Κάτω Κόσμου) ένα λιοντάρι. Λιοντάρια συχνά τοποθετούσαν οι αρχαίοι πάνω στους τάφους… Σαν θεά του Κάτω Κόσμου, από το φυτικό κόσμο φέρει σαν σύμβολό της το κυπαρίσσι, χαρακτηριστικό μέχρι σήμερα δέντρο των Κυκλάδων. Το κυπαρίσσι δημιουργήθηκε από τη μεταμόρφωση του Κυπάρισσου σε δέντρο. Ο Κυπάρισσος ήταν γιος του Τήλεφου (ιδρυτής της Περγάμου) που αγαπούσε ο Απόλλωνας. Ο νέος αυτός από λάθος σκότωσε ένα ιερό αρσενικό ελάφι με το ακόντιό του και η θλίψη τον οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας. Τότε ο Απόλλωνας τον μεταμόρφωσε σε δέντρο που συμβολίζει, όπως στα ορφικά μυστήρια και στα σημερινά νεκροταφεία το κυπαρίσσι, τον θάνατο και την ανάσταση των νεκρών. Σαν Χθόνια θεά, η Άρτεμις με ζωδιακό σύμβολο τον σκορπιό που φέρει στο κέντρο του περιδεραίου της λατρεύτηκε στην Έφεσο.
Στη Δήλο λίγο πιο πάνω από τον ναό του Ηραίου και κατόπιν της θεάς Ίσιδος από την πίσω νοτιοανατολική πλευρά βρίσκεται ναός του Δία Υψίστου κάτω από τον οποίο είχε ιδρυθεί το Ιερό της Λοχείας Αρτέμιδος (προστάτιδα της οικογένειας), που αντιπροσωπεύει τον αριθμό 3, της προόδου του ενός, δηλ. τρεις φάσεις της σελήνης, το τριαδικό στοιχείο της Αρτέμιδος που αντιστοιχεί στους τρεις Δεκανούς του αστερισμού της Παρθένου και δείχνει ότι υπήρχαν τρεις Αρτέμιδες (τριπλή Εκάτη) και λατρευόταν έτσι στη Δήλο και την Αθήνα. Οι τρεις Δεκανοί του αστερισμού ήταν τρεις παρθένες, η Αγλαυρος, η Ερση και η Πάνδροσος. Στην Ολυμπία σε χάλκινο έλασμα απεικονίζεται η Μεγάλη θεά με τρία πουλιά, που συμβολίζουν τους αστερισμούς του Τοξότη του Αιγόκερω και του Υδροχόου που είναι τα ζώδια του χειμερινού ηλιοστασίου. Τα μεγάλα Μυστήρια άρχιζαν τη φθινοπωρινή Ισημερία, διαρκούσαν όλο το χειμερινό ηλιοστάσιο, ξεκινούσαν στην Ελευσίνα και συνδέονταν με τη Δήλο. Τα Ελευσίνια μυστήρια συνδέονταν με τον Αιγόκερω και την «Πύλη των θεών».
Ο χρόνος στη Δήλο βρίσκεται στη φυσική του μορφή, είναι αμέτρητος. Όταν είσαι εκεί δεν ξέρεις αν ο ναός της Αρτέμιδος έχει φορά από Βορρά προς Νότο και το άγαλμά της ήταν στημένο στον Βορρά να κοιτά τον Νότο (έχοντας πλάι της τα αγάλματα των Υπερβόρειων νυμφών…). Αυτός ο ναός θα συνδέσει το κέντρο του Αιγαίου με ένα από τα ισχυρότερα ιερά της Λιβύης του Αμμωνίου. Από τον ναό του Αμμωνίου της Λιβύης όπου ξεκινά και τελειώνει ένας από τους αρχαιοτέρους ζωδιακούς κύκλους, συνδέεται η Δήλος της Αρτέμιδος με απόλυτη ευθεία γραμμή ευρισκόμενη στο κέντρο μιας νοητής βάσης πυραμίδας όπου στα τέσσερα άκρα της βάσης της βρίσκονται τα ιερά των Δελφών, των Σάρδεων, του Λιθησίου Απόλλωνος και στην προέκταση της άλλης διαγώνιου της βάσης τέμνει τον Κάμιρο της Ρόδου. Ο κριοκέφαλος Αμμωνας παρουσιάζεται σε μία από τις γλυπτικές απεικονίσεις του με τέσσερα κεφάλια κριαριού, δηλ. τις τέσσερις κατευθύνσεις του χώρου του ζωδιακού κύκλου. Στη Δήλο βιώνεται μοναχικά και μοναδικά από τον καθένα ο χρόνος και ο χρόνος.
Εκεί βασιλεύει η δυάδα, διπλασιάζοντας τη μονάδα με τόλμη (φτάνοντας στη λύση του δήλιου προβλήματος). Τα σύμβολα των δύο θεών της, ο Ήλιος και το Φεγγάρι, κυριαρχούν στο στερέωμά της. Κάτω από τον Ηλιο (σύμβολο του Απόλλωνα) δημιουργείται η αίσθηση του χώρου, δηλ. η απόκρυφη γεωμετρία του και κάτω από το Φεγγάρι (σύμβολο της Αρτέμιδος) δημιουργείται ο χρόνος και τα μυστικά περάσματά του. Οι σύγχρονοι επιστήμονες (Αϊνστάιν, Τέσλα κ.ά.) μιλούν για τη σχέση ήλιου και σελήνης μετά από τόσα χρονιά, ότι ο ήλιος είναι το παρελθόν (έννοια χώρου με εκκίνηση ένα σημείο) και το φεγγάρι το μέλλον (έννοια – συνείδηση του χώρου). Στα Αγγλικά η λέξη bear – boar σημαίνει δύο ζώα (Μικρή και Μεγάλη Άρκτος).
Ο αριθμός 2 ως σύμβολο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ο αριθμός της σελήνης, αφού το ένα χωρίζεται σε δύο μοναδικά μισά φεγγάρια. Η Αφροδίτη της Κύπρου έχει όψη διπλής θεάς της Αρτέμιδος όπως στις δύο όψεις της Ιστάρ των Χαλδαίων ως θεά αυγερινός της δράσης και της μάχης, και σαν θεά έσπερος του έρωτα. Συναντά την Ίσιδα με συνοδεία πανθήρων, αρκούδων, πυρόξανθων λιονταριών και γκρίζων λύκων.
Προσφωνείτε και λύκαινα γιατί αυτή είναι που αφήνεται στα άγρια ένστικτα, πλάσμα που επιλέγει πότε θα ζει ομαδικά και πότε μοναχικά. Το θρυλικό αυτό πρότυπο θα το συναντήσουμε σε πολλές γυναίκες, που σήκωσαν το ανάστημά τους στις φαλλοκρατικές κοινωνίες και στο πέρασμα του χρόνου θα ακολουθήσουν το μονοπάτι της.
 Το πλέον όμως αγαπημένο και γνωστό στους περισσότερους ζώο που αντιπροσωπεύει τη θεά είναι το ελάφι. Σκεφθείτε μόνο το ανάλαφρο και γρήγορο εφηβικό περπάτημά της ανάμεσα στα δέντρα ενός δάσους με τη συνοδεία ενός ελαφιού. Ένα από τα ελάφια που την ακολουθούσαν ήταν αυτό που σκότωσε στο κυνήγι ο Αγαμέμνονας και από τον θυμό της η Άρτεμις εμπόδισε τον απόπλου των πλοίων για την Τροία, όπως ενημέρωσε αυτόν και τους πολεμιστές συντρόφους του ο μάντης Κάλχας. Η Άρτεμις θα τους έδινε χάρη εάν ο Αγαμέμνονας θυσίαζε γι’ αυτήν το πλέον αγαπητό του πρόσωπο, την Ιφιγένεια. Αν και οι Έλληνες δεν ήταν ποτέ προσφιλείς στις ανθρωποθυσίες, δεν υπήρχε άλλη λύση. Και μόνο το χέρι της θεάς πήρε την παρθένο κόρη στην Αυλίδα στον ναό της να την υπηρετεί και την αντικατέστησε με ένα ελάφι. Η Ταϋγέτη ή Τιτανίς, μία από τις συντρόφισσες της θεάς κάποτε αμάρτησε συνάπτοντας ερωτική σχέση με τον Δία και όπως ήταν φυσικό η Άρτεμις τη μεταμόρφωσε σε ελάφι! Αυτό το ελάφι αφιερώθηκε από μόνο του στην Οθρώσια Αρτέμιδα. Μέχρι σήμερα σε πολλούς χριστιανικούς ναούς όπου χτίστηκαν πάνω σε αρχαίους, έρχονταν αυτόκλητα ελάφια να θυσιαστούν στη γιορτή των ναών…

Στη Βραυρώνα, στον ναό της Αρτέμιδος, θυσίαζαν για πολλά χρόνια ελάφια, μέχρι που κινδύνεψαν να αφανιστούν όλα τα ελάφια της περιοχής και αντικατέστησαν αυτή τη θυσία με προσφορά πλακούντων με μορφή ελαφιού… Το ελάφι συμβολίζει την αιθέρια ύπαρξη και το ιδεώδες σύνορο ανάμεσα στα δύο από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, τη γη και τον αέρα. Το γνωστότερο άγαλμά της βρίσκεται στη Δήλο όπου σημαδεύει με δόρυ ένα ελάφι, το άγριο «εγώ» που έχει ο άνθρωπος και πρέπει να το ξεπεράσει.
Στην ιερή μας γεωμετρία, η γραμμική ένωση των πόλεων με τους Αρτεμίσιους ναούς της Βραυρώνας – Αθήνας - Αυλίδας με γωνία 120 μοιρών έχει διχοτόμο που περνά από τον Ραμνούντα που βρίσκεται στην Αττική όπου υπάρχει ναός της Νεμέσεως και της Θέμιδος, θεότητες της δικαιοσύνης. Ο κύκλος που ξεκινά από την Αυλίδα τελειώνει στη Βραυρώνα με βραχίονα Ζυγού της Δικαιοσύνης στο Ραμνούντα. Η προέκταση της γραμμής της Βραυρώνας περνάει από την Αρκαδία (Άρκτος). Ακόμα υπάρχει το τρίγωνο λατρείας της Θεάς του Άργους – Αυλίδας – Βραυρώνας, ο οποίος εξυπηρετεί άλλες ευθυγραμμίσεις. Κατά κύριο λόγο τα ιερά της Αρτέμιδος με αυτά του Απόλλωνα και του Δία ή άλλων θεοτήτων με τη φορά κατεύθυνσής τους όσον αφορά τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα θα αντιγράφουν προς – ευχήν τις κατευθύνσεις των ουρανίων σωμάτων, με απόλυτη μαθηματική ακρίβεια.
Το μουσείο της Δήλου φιλοξενεί ακόμη μια μαρμάρινη ανάγλυφη πλάκα όπου ο Ερμής προπορεύεται σε προφίλ (αλίμονο αν ο θεός σε κοιτάξει κατάματα), κρατώντας το κηρύκειο της μυστικιστικής πομπής, ακολουθεί η Άρτεμις με τεράστιο δόρυ, που απεικονίζει την ισχύ, και ανοίγει δρόμο όπου ακολουθεί η Αθηνά κρατώντας με σοφία μικρό τόξο, ανοίγοντας το δρόμο στον Απόλλωνα που ακολουθεί κρατώντας έναν ψηλό αναμμένο πυρσό, το φως της αγάπης. Η όλη μυστικιστική ακολουθία ξεκινά από δεξιά και πορεύεται προς τα αριστερά… Η Άρτεμις, στέκει ακόμα στις ακίδες της γης σε σημαδιακά τρίγωνα τετράγωνα και κύκλους, αυτή φέρνει στην Ελληνική  γη  της Δήλου  το εξ Ανατολών  Φως και ο  Απόλλωνας το εξαπλώνει στη Δύση. ΑΥΤΗ οδεύει με επίθετα προσωνύμια λειτουργός του άνω σύμπαντος ανοίγει όταν πρέπει τις πύλες  των ανθρώπων. Τον καιρό που  ο ΘΕΟΣ…
Από μηχανής θεός: Ήταν τότε που έστελνα τον εαυτό μου.
Μέσα σε φύλο θηλυκό
Και γράψανε οι άνθρωποι τι είναι δημοκρατία.
Κράτα Άρτεμη τι;
Δεν πεθαίνουν οι θεοί, μόνο οι άνθρωποι.
Προστάτευε τη γέννα, τη γυναίκα.
Δείξε τον πόλεμο που αναίτια δεν πολεμά.
Δώσε τα όπλα της ειρήνης για να γίνουν έργα.
Δώσε κυνήγι και τροφή την προσευχή των φύλων. (Απόσπασμα από το ποίημα  ΑΡΤΕΜΙΣ)

Βιβλιογραφία: Ο αριθμός 7 - Ι. Μιχαήλ -ΕΚΔ  Ιδεοθέατρον
Αρθούρος θρύλος και ιστορία - Γ. Γκητάκος - ΕΚΔ. Αρσενίδη
Τα μυστήρια του αγίου δισκοπότηρου - Μάνλου Χωλ - ΕΚΔ Δισκοπότηρου Μυστηριακές παραδώσεις
Περί της Θεάς Αρτέμιδος - Ουρανία Τουτουνζή - ΕΚΔ Ελάτη -Αρχαία Ελλάδα
Ιερή Γεωγραφία της Ελλάδος- Νικος Λίτσας -ΕΚΔ Έσοπτρον
Ιερή γεωγραφία των Ελλήνων - Jean Richar - EKΔ Κυβέλη
ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ: Από Μύστες και λαϊκούς ανθρώπους της Μυκόνου.
read more "Η Δηλιογεννημένη Άρτεμις"

11/3/17

Θα τρώμε πατάτες από τον Άρη; Έρευνα της NASA έδειξε ότι μπορούν να καλλιεργηθούν.

Πατάτες τηγανιτές από τον Άρη; Ίσως να γίνει μια ημέρα, καθώς η πατάτα φαίνεται να μπορεί να φυτρώσει σε συνθήκες που μοιάζουν με αυτές που επικρατούν στον Κόκκινο Πλανήτη, σύμφωνα με τα πρώτα πειράματα που έγιναν στο Περού. «Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά», ανακοίνωσε το Παγκόσμιο Κέντρο Πατάτας μετά το πείραμα που διεξήχθη από τις 14 Φεβρουαρίου ως τις 5 Μαρτίου στις εγκαταστάσεις του στη Λίμα. «Αν οι πατάτες μπορούν να υποστούν τις ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες στις οποίες τις υποβάλαμε εδώ, αυτό μας προσφέρει καλές πιθανότητες να φυτρώσουν στον Άρη», εκτίμησε ο Χούλιο Βαλδίβια Σίλβα αστροβιολόγος που συνεργάζεται με τη NASA.



«Το γεγονός ότι υπήρξε ανάπτυξη σε συνθήκες όπως αυτές του Άρη είναι μια σημαντική φάση του πειράματος αυτού», πρόσθεσε. Οι πατάτες αυτές, που επιλέχθηκαν από περίπου 100 είδη που φύονται στο Περού, καλλιεργήθηκαν κάτω από έναν θόλο όπου δημιουργήθηκε ατμόσφαιρα η οποία έμοιαζε με τις συνθήκες που επικρατούν στον Άρη. Το χώμα στο οποίο καλλιεργήθηκαν οι πατάτες προήλθε από την έρημα Πάλμς ντε λα Χόγια, στο νότιο Περού, όπου το χώμα μοιάζει με αυτό που υπάρχει στον Άρη. Πατάτες φύονται στο Περού ακόμη και σε υψόμετρο 4.000 μέτρων. Το πείραμα αυτό του Παγκόσμιου Κέντρου Πατάτας αναμένεται να διαρκέσει μια πενταετία. Τα επόμενα χρόνια η NASA σκοπεύει να κατασκευάσει στην Πάλμα ντε λα Χόγια ένα κέντρο πειραμάτων που θα αφορούν τον Άρη, όπως αυτά που υπάρχουν ήδη στις ΗΠΑ, την Ανταρκτική και τη Ρωσία.


read more "Θα τρώμε πατάτες από τον Άρη; Έρευνα της NASA έδειξε ότι μπορούν να καλλιεργηθούν. "

28/2/17

Η μυθολογία του Αστερισμού του Υδροχόου. Γνώριζαν «κάτι» οι αρχαίοι πρόγονοί μας;

Πριν από λίγες μέρες, η NASA ανακοίνωσε τον εντοπισμό επτά μικρών εξωπλανητών με μεγάλες ομοιότητες με τη Γη, γύρω από ένα σχετικά κοντινό και αχνό άστρο σε απόσταση 39,5 ετών φωτός, στον Αστερισμό του Υδροχόου. Τουλάχιστον τρείς από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί να έχουν ωκεανούς νερού στην επιφάνεια τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί «στόχοι» για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.



Χαρίτων Τομπουλίδης, Η Ιστορία και η Μυθολογία των Αστερισμών
Ειδική έκδοση για την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Ο Αστερισμός του Υδροχόου, είναι ο ενδέκατος από τους ζωδιακούς αστερισμούς, μεγάλος σε μέγεθος, αλλά διασκορπισμένος στον ουράνιο θόλο, χωρίς κανένα χαρακτηριστικό γνώρισμα. Ο αστερισμός βρίσκεται ακριβώς νότια του ισημερινού επιπέδου και δεν έχει ανοιχτά σμήνη, έχει όμως τέσσερα σφαιρωτά, από τα οποία τα πιο γνωστά είναι τα Μ2 (NGC7089) και Μ72 (NGC6981), το πρώτο 6ου περίπου μεγέθους και ορατό με γυμνό μάτι, αν κάποιος έχει οξεία όραση και οι καιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές. Εδώ υπάρχουν επίσης τρία πλανητικά νεφελώματα από τα οποία τα δύο είναι πολύ γνωστά και πολυφωτογραφημένα. Το «Νεφέλωμα του Κρόνου», και το «Νεφέλωμα της Έλικας».     

Τι μας λέει η μυθολογία;

Ο αστερισμός του Υδροχόου, αν και είναι αφανής στον ουράνιο θόλο, είναι ένας από τους αρχαιότερους αστερισμούς του ουρανού, γιατί σχετίζεται με ένα βασικό συστατικό της φύσης, το νερό. Στην αστρονομία των χωρών του Ευφράτη η περιοχή όπου βρίσκεται ο Υδροχόος, μαζί με τους αστερισμούς του Αιγόκερω, του Κήτους, του Δελφίνους, του Ηριδανού, της Ύδρας, των Ιχθύων και της παλιάς Αργούς, ήταν η «θάλασσα». Η θάλασσα, το νερό γενικά, παλαιότερα ήταν δεμένο με την Γη μας και τον ουρανό. Η Γη επέπλεε πάνω στην θάλασσα και την χώριζε από τον ουρανό. Δεν είναι τυχαία η παρουσία όλων των θαλασσίων αυτών όντων στο νότιο ημισφαίριο. Η Γη επιπλέει στη θάλασσα και η θάλασσα γεμίζει νερό από τον ουρανό. Κάποιος θεός με τον αμφορέα του αδειάζει συνεχώς νερό στη θάλασσα. Και κάπως έτσι πρέπει να δημιουργήθηκε πριν πάρα πολλά χρόνια, ίσως 15.000 ή και 20.000 χρόνια, ο αστερισμός του Υδροχόου. 

Ο θεός Ένκι, θεός της θάλασσας και της σοφίας, ίσως ο πρόδρομος του Υδροχόου. Οι ποταμοί που πηγάζουν από τους ώμους του ίσως είναι ο Τίγρης και ο Ευφράτης. 

Οι αρχαίοι Σουμέριοι είχαν το θεό Ένκι ως θεό της θάλασσας και συγχρόνως της σοφίας. Τον παρίσταναν να πατά πάνω στην Γη – με τον Αιγόκερω κάτω από τα πόδια του – και από τους ώμους του να τρέχουν δύο ποτάμια μέχρι την Γη, που ήταν γεμάτα με ψάρια. Για τους Σουμερίους τα ψάρια ήταν σοφά όντα και τιμούσαν τον Ένκι και προσεύχονταν σ ’αυτόν καθώς κολυμπούσαν. Ο Ένκι έχει ουρά ψαριού και ίσως σχετίζεται με τον Οάννη, αλλά εμείς δεν μπορούμε παρά να πούμε ότι ήταν ο πρόδρομος του Υδροχόου μας, σε παραστάσεις που έμειναν μέχρι τις μέρες μας. Το νερό λοιπόν του Ένκι, ή άλλου θεού, γέμιζε την θάλασσα που πάνω της επιπλέουμε εμείς.
Το τρεχούμενο νερό και οι θεότητες που σχετίζονται μ ’αυτό υπήρχαν σε όλους τους λαούς της Μεσοποταμίας, της Μεσογείου και αργότερα στους Άραβες και τους άλλους Ασιάτες. Η βροχή αργότερα, σαν φυσικό επακόλουθο της παρουσίας του αστερισμού στον ορίζοντα τον Δεκέμβριο, ήταν το χαρακτηριστικό του Υδροχόου.
Ο Γεμίνος στην «Εισαγωγή» του, το 77 π.Χ., έκανε εδώ και ξεχωριστό αστερισμό, εκτός από τον Υδροχόο, που ήταν γνωστός σε όλους τους προγόνους μας, τον «χύσις ύδατος», για να τονίσει ίσως την παρουσία της βροχής. Ο Άρατος όμως, νωρίτερα, έλεγε στα «Φαινόμενα» του ότι οι αμυδροί αστέρες που βρίσκονται κοντά στην «Κάλπη» που έριχνε το νερό, ήταν γνωστοί στον κόσμο ως «Ύδωρ». Αυτό δείχνει ότι πήραμε τον αστερισμό αυτό, και τους γύρω του που σχετίζονταν με το νερό, από τους Μεσοποτάμιους.
Οι Βαβυλώνιοι είχαν εδώ τον 11ο αστερισμό τους, τον ΓΚΟΥ.ΛΑ., που σχετιζόταν με τον 11ο μήνα τους (ο οποίος αντιστοιχεί στους δικούς μας Ιανουάριο και Φεβρουάριο), και ήταν αυτός που έφερνε το νερό, τη βροχή. Τον παρίσταναν συνήθως με έναν αμφορέα που έριχνε νερό συνέχεια. Σε άλλα ευρήματα από αυτούς φαίνεται και κάποιος άντρας ή αγόρι να ρίχνει νερό από τον αμφορέα ή από έναν κάδο. Τον αμφορέα αυτόν τον βλέπουμε μετά και στους Λατίνους, αλλά και στους Πολυνήσιους της Ιάβας.
Ο Υδροχόος από τον Άτλαντα “Firmamentum Sobiescianum” του Εβέλιους, από το 1690.
Ο αστερισμός συνδεόταν φυσικά και με το Νείλο στους Αιγυπτίους, και με τον Ευφράτη στους Μεσοποτάμιους. Λέγεται ότι με την δύση του ο Νείλος πλημύριζε, γιατί ο Υδροχόος άδειαζε το νερό του σ ‘αυτόν. Τον συσχέτιζαν ίσως με το θεό Μω, που σήμαινε «Νερό», και οι Κόπτες τον θεωρούσαν τυχερό και ευλογημένο αστερισμό, «Υπευθέριαν», δηλαδή «Η περιοχή της Καλής Τύχης». Σαν δότη νερού τον λάτρευαν και οι Άραβες. Τον ονόμαζαν «Αλ Δαλβ», «Κουβά του πηγαδιού», και συχνά τον παρίσταναν σαν ένα μουλάρι που κουβαλά δυο κάδους νερού. Γι’ αυτούς τα άστρα του ήταν τυχερά και τους έδιναν ονόματα που τα έχουμε  μέχρι σήμερα. Για τους αρχαίους μας προγόνους, αλλά κυρίως για τους Λατίνους και με την επίδραση αυτών κατόπιν στους Έλληνες, ήταν ο Γανυμήδης. Ο Γανυμήδης ήταν ο ωραίος Φρύγος που μεγάλωσε στο Ίλιον και μετά σαν αετός πέταξε κοντά στους ολύμπιος θεούς και γέμιζε το κύπελλο του Δία. Από την μικρή υδρία του Γανυμήδη έτρεχε το νερό, αυτό το αιώνιο που γινόταν ποτάμι και που ο Manilius το έκανε ρητό “Sic profluit urna” (και έτσι συνεχίζει η ροή της κάλπης, του κυπέλλου – αρχαία κάλπη = αμφορέας, ή ο κάδος, ή η υδρία, ή κοινός σήμερα το βαρέλι. Βαρέλι όμως που κουβαλούσε νερό ή από το οποίο έτρεχε νερό συνέχεια). Οι χριστιανοί ουρανογράφοι του 16ου και 17ου αιώνα έβλεπαν εδώ τον «Ιωάννη τον Βαπτιστή».
read more "Η μυθολογία του Αστερισμού του Υδροχόου. Γνώριζαν «κάτι» οι αρχαίοι πρόγονοί μας;"

27/2/17

Κυκλοφόρησε το 9ο τεύχος του περιοδικού eT!

Ποια μυστήρια κρύβουν τα 3 διασημότερα όρη της χώρας μας, Πεντέλη, Όλυμπος & Ταΰγετος; Ποια η σχέση τους με... εξωγήινους αποικιστές; Ποια μυστήρια κρύβονται γύρω και «μέσα» σε αυτά; Ποια ήταν η σημαντικότερη αποκάλυψη εξωγήινης επισκεψιμότητας στο κόσμο τη χρονιά που μας πέρασε; Ποιες μαζικές εμφανίσεις-καταγραφές απασχόλησαν τους τοπικούς ερευνητές στην Ελλάδα και πότε; Ποιες οι μαρτυρίες και οι προσωπικές εμπειρίες με ΑΤΙΑ που μας διηγήθηκαν οι μεγαλύτεροι «ενεργοί» ερευνητές της χώρας μας;
Όλα αυτά και άλλα πολλά στο ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ 9ο τεύχος του δωρεάν ηλεκτρονικού περιοδικού eT, που κυκλοφορεί από τις 26 Φεβρουαρίου του 2017 για να ταράξει τα νερά στο χώρο του ανεξήγητου!

Γράφουν σε αυτό το τεύχος οι: Chris Andreou (διαχειριστής GPAUFON, Kαλιφόρνια), Nίκος Αποστολόπουλος (ερευνητής Ερ.ε.Ν.Ζω), Χάρης Κουτσιαύτης (ερευνητής UFOtruth-gr), συμμετέχουν οι: Gary King (μελετητής Crop Circle), Θανάσης Βέμπος (συγγραφέας-ερευνητής), Γεώργιος Κασιμάτης (ερευνητής), Βασίλης Μπαντίδης (δημοσιογράφος-παρουσιαστής Κώδικα Μυστηρίων), Ματθαίος Αικατερινίδης (ερευνητής ΝICAP), φωτογραφικό υλικό: Xάρης Ντάκουλας (φωτογράφος-αρθρογράφος Memory life magazine), Κώστας Φανουράκης (ερευνητής & διαχειριστής Ο.Ε.Α.Φ.).
(Κλικ στην εικόνα)
read more "Κυκλοφόρησε το 9ο τεύχος του περιοδικού eT!"

25/2/17

Πόσο σημαντική είναι η ανακάλυψη των επτά «γήινων» εξωπλανητών για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής;

ΕΠΤΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΙ ΕΞΗΓΟΥΝ...

Ακρως σημαντική και συναρπαστική χαρακτηρίζουν οι έλληνες επιστήμονες του διαστήματος την ανακάλυψη επτά «γήινων» εξαπλανητών γύρω από το άστρο Trappist-1, σε απόσταση «μόλις» 39 ετών φωτός. Μία ανακάλυψη που όχι μόνο εμπεδώνει πλέον την πεποίθηση των επιστημόνων ότι η Γη δεν είναι μοναδική στο σύμπαν, αλλά ενισχύει την πεποίθηση αρκετών ότι είναι απλώς θέμα χρόνου να βρεθεί κάποια μορφή ζωής κάπου «εκεί έξω». Tο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ζήτησε από επτά διακεκριμένους έλληνες αστρονόμους, αστροφυσικούς και ειδικούς του διαστήματος -τόσο της Ελλάδας όσο και της διασποράς- να σχολιάσουν την ανακάλυψη και να αναδείξουν τη σημασία της. Ακολουθούν οι απαντήσεις των Σταμάτη Κριμιζή, Αθηνάς Κουστένη, Κανάρη Τσίγκανου, Βασίλη Χαρμανδάρη, Πάνου Πάτση, Κλεομένη Τσιγάνη και Αλέξη Δεληβοριά.

Σταμάτης Κριμιζής
Ακαδημαϊκός, Ομότιμος Διευθυντής Προγραμμάτων της NASA, Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς ΗΠΑ και επικεφαλής ερευνητής στα διαστημόπλοια Voyager 1 και 2
«Πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη, αλλά δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι βρέθηκε κάποια αδελφή Γη». Η ανακοίνωση της NASA είναι αξιοσημείωτη για δυο λόγους: Πρώτον, ότι παρατηρήθηκαν τόσο πολλοί (επτά) πλανήτες με μέγεθος παρόμοιο της Γης κοντά στον ήλιο Trappist-1, ενώ στο παρελθόν η μεγάλη πλειονότητα εξωπλανητών ήταν στο μέγεθος του Δία. Και, δεύτερον, ότι ο συνδυασμός ενός μικρού ήλιου (8% μάζα και 0,05% ακτινοβολία του δικού μας) επιτρέπει θερμοκρασίες στην λεγόμενη "κατοικήσιμη ζώνη" όπου το νερό μπορεί να είναι ρευστό. Όμως ένας χρόνος γι' αυτούς τους πλανήτες κυμαίνεται από μιάμιση έως 12 ημέρες, ενώ είναι κατά πάσα πιθανότητα "κλειδωμένοι" στη φάση τους με τον ήλιο, δηλαδή η μία πλευρά είναι συνεχώς ημέρα και η άλλη συνεχώς νύχτα. Αυτό σημαίνει ότι, αν υπάρχει ατμόσφαιρα, άνεμοι με τεράστιες ταχύτητες θα πνέουν από τη μέρα προς τη νύκτα και οι συνθήκες θα είναι φοβερά δύσκολες. Χώρια από το γεγονός ότι αυτού του είδους οι ήλιοι δείχνουν ηλιακές "εκρήξεις" που, αν κρίνουμε από τον δικό μας Ήλιο, θα παράγουν μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας, οι οποίες βέβαια έχουν καταστρεπτικές επιπτώσεις σε οποιαδήποτε βιολογική δραστηριότητα. Συμπερασματικά, η ανακάλυψη είναι πολύ ενδιαφέρουσα, διότι δείχνει πως είναι δυνατό να υπάρχει τεράστιος αριθμός πλανητών του μεγέθους της Γης. Αλλά δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι κάποια αδελφή Γη βρέθηκε γύρω στο Trappist-1 και ότι τα εγγόνια μας θα κάνουν εκεί διακοπές σε δύο-τρεις γενεές!

Αθηνά Κουστένη
Διευθύντρια Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού, με ειδίκευση στην Πλανητολογία
«Η ύπαρξη κατοικήσιμων κόσμων είναι σήμερα πια ένα σημαντικό θέμα της έρευνας»
Θεωρώ ότι αυτή η ανακάλυψη είναι πολύ σημαντική γιατί φέρνει νέους στόχους στην αναζήτησή μας για τους «κατοικήσιμους» κόσμους γύρω από άλλα άστρα. Η κατοικήσιμη ζώνη είναι η περιοχή γύρω από ένα αστέρι, όταν αρκετές προϋποθέσεις μπορεί να υπάρχουν που είναι ευνοϊκές για τη ζωή, όπως την ξέρουμε στη Γη: το υγρό νερό, θρεπτικά συστατικά, οι πηγές ενέργειας και ένα σταθερό περιβάλλον. Η ζώνη αυτή εξαρτάται από τον τύπο των αστέρων. Τα μεγαλύτερα αστέρια έχουν κατοικήσιμη ζώνη μακρύτερα, τα μικρότερα πιο κοντά τους. Ακόμα κι αν το αστέρι Trappist-1 δεν είναι σαν τον Ήλιο μας, η ενέργεια που λαμβάνουν τουλάχιστον τρεις από τους επτά πλανήτες του, είναι παρόμοια με αυτή που λαμβάνουμε στη Γη. Μελετώντας αυτό το είδος των άστρων, μπορούμε να μάθουμε κάτι για την εμφάνιση και την εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη μας ή στο ηλιακό μας σύστημα. Πράγματι, οι προϋποθέσεις για κατοικησιμότητα μπορεί να υπάρχουν στην επιφάνεια ή στο εσωτερικό ενός πλανήτη και, ως εκ τούτου, στο ηλιακό μας σύστημα. Η ύπαρξη κατοικήσιμων κόσμων είναι σήμερα πια ένα σημαντικό θέμα της έρευνας από οργανισμούς διαστήματος όπως η ESA και η NASA. Από την προσωπική μου εμπειρία και συμμετοχή, μπορώ να αναφέρω ότι η ESA προγραμματίζει το 2022 την εκτόξευση της αποστολής JUICE, η οποία θα μελετήσει την εμφάνιση κατοικήσιμων κόσμων με υγρούς ωκεανούς μέσα στα παγωμένα φεγγάρια που περιστρέφονται γύρω από τον γιγάντιο πλανήτη Δία. Επίσης, στην Ευρώπη μελετάμε μια διαστημική αποστολή με το όνομα ARIEL για να χαρακτηρίσει εξωπλανήτες, η οποία θα περιλαμβάνει ως στόχους και τους πλανήτες του άστρου Trappist-1. Ειδικά τώρα που ξέρουμε ότι αυτό το σύστημα βρίσκεται «κοντά μας», σε απόσταση μόλις 39 ετών φωτός.

Κανάρης Τσίγκανος
Καθηγητής του Τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών-τέως διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
«Για το ερώτημα της ύπαρξης νοήμονος ζωής θα χρειασθεί να περιμένουμε πολύ περισσότερο»
Η πρόσφατη δημοσίευση της ανακάλυψης ότι επτά νέοι εξωπλανήτες περιστρέφονται γύρω από ένα ερυθρό νάνο, δηλαδή ένα αστέρι χαμηλότερης θερμοκρασίας από το Ήλιο μας, σε απόσταση περί τα 40 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα στον Αστερισμό του Υδροχόου, δεν εξέπληξε την επιστημονική κοινότητα. Έχουμε ήδη "δει" μερικές χιλιάδες εξωπλανήτες γύρω από άλλους Ήλιους στο Γαλαξία μας, αν και η μεγάλη τους πλειοψηφία είναι μεγαλύτεροι από τη Γη. Στον Γαλαξία μας έχουμε περι τα 100 δισεκατομμύρια αστέρες όλων των χρωμάτων (δηλαδή επιφανειακής θερμοκρασίας) και μεγέθους, από λαμπρούς κυανούς γίγαντες πολύ μεγαλύτερους σε μάζα, λαμπρότητα και διαστάσεις από τον Ήλιο μας, έως ταπεινούς ερυθρούς νάνους πολύ μικρότερης μάζας και διαστάσεων σε σχέση με τον Ήλιο μας, δηλαδή σαν και αυτόν που γύρω του περιστρέφονται οι επτά εξωπλανήτες που πρόσφατα ανακαλύφθηκαν. Με ένα απλό στατιστικό υπολογισμό προκύπτει ότι οι εξωπλανήτες πρέπει να είναι πανταχού παρόντες. 'Αλλωστε, ο φυσικός μηχανισμός που δημιουργούνται τα πλανητικά συστήματα, όπως και το δικό μας, φαίνεται να είναι καλά εδραιωμένος και η ερευνητική μας ομάδα στο ΕΚΠΑ έχει συνεισφέρει ιδιαίτερα σε αυτόν. Αυτό που θα αποτελέσει σημαντική ανακάλυψη τα επόμενα χρόνια, θα είναι ότι κάποιοι από αυτούς τους εξωπλανήτες που ευρίσκονται μέσα στη λεγόμενη "κατοικήσιμη ζώνη" γύρω από το μητρικό άστρο, έχουν ατμόσφαιρα παρόμοια με τη δική μας, κάτι που είναι η δεύτερη προϋπόθεση για την εμφάνιση ζωής. Ήδη πρέπει να ετοιμαζόμαστε να προϋπαντήσουμε και μιά τέτοια ανακάλυψη. Τελευταίο και πιο δύσκολο θα παραμείνει, ωστόσο, το ερώτημα της ύπαρξης νοήμονος ζωής στην απεραντοσύνη του Γαλαξία μας. Αλλά γι' αυτό θα χρειασθεί να περιμένουμε πολύ περισσότερο...

Βασίλης Χαρμανδάρης
Διευθυντής Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών-Καθηγητής Παρατηρησιακής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης
«Οι δύο ιδιαιτερότητες της ανακάλυψης»
Η πρόσφατη ανακάλυψη επτά πλανητών γύρω από το αστέρι Trappist-1 έχει δύο αρκετά ενδιαφέρουσες ιδιαιτερότητες. Η πρώτη είναι ο μεγάλος αριθμός των πλανητών σε ιδιαίτερα κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Αυτό καθιστά εύκολα μετρήσιμη την βαρυτική έλξη του ενός με τους άλλους, μια που αυτή μεταβάλλει τη χρονική στιγμή που γίνεται η έκλειψη, δηλαδή η στιγμή που οι πλανήτες βρίσκονται ανάμεσα σε εμάς και στο αστέρι. Αυτό μας δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα να υπολογίσουμε με ακρίβεια τη μάζα τους, η οποία, σε συνδυασμό με τον υπολογισμό του μεγέθους τους, που υπολογίζεται από τη χρονική διάρκεια της έκλειψης, μάς δίνει με ακρίβεια τόσο την πυκνότητα όσο και την ένταση της βαρύτητας στην επιφάνεια του κάθε πλανήτη. Η δεύτερη ιδιαιτερότητα είναι το ότι υπάρχουν τρεις τουλάχιστον πλανήτες σε μια τέτοια απόσταση από το αστέρι, ώστε να μπορεί, τουλάχιστον θεωρητικά, να υπάρξει νερό σε υγρή μορφή σε αυτούς. Αυτός ο μεγάλος αριθμός δεν ήταν αναμενόμενος και αυξάνει το πεδίο θεωρητικής διερεύνησης των παραμέτρων, οι οποίες προσομοιώνουν το πώς θα περιμέναμε να είναι ένα πλανητικό σύστημα. Το αν βέβαια υπάρχει πραγματικά νερό σε υγρή μορφή, αυτό θα καθοριστεί με τη μελλοντική εξερεύνηση της ύπαρξης ατμόσφαιρας σε αυτού τους πλανήτες, εφόσον η ατμόσφαιρα και η χημική της σύσταση καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη θερμοκρασία στην επιφάνειά τους. Όλοι γνωρίζουμε ότι αν η Γη μας δεν είχε ατμόσφαιρα και δεν είχαμε το «φαινόμενο του θερμοκηπίου», η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της θα ήταν μόλις μείον 18 βαθμοί Κελσίου, οπότε η ανάπτυξη ζωής και πολιτισμού, όπως τουλάχιστον τον γνωρίζουμε, θα ήταν πολύ πιο δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Τέλος, ίσως αξίζει να σκεφτούμε ότι οι ιδιότητες της ζωής, η οποία αναπτύχθηκε στη Γη, σχετίζονται άμεσα με το γεγονός ότι ο Ήλιος μας έχει μια συγκεκριμένη θερμοκρασία 6.000 βαθμών στην επιφάνειά του και εκπέμπει το περισσότερό του φως στο πράσινο χρώμα. Έτσι, τα μάτια μας είναι πιο ευαίσθητα στο πράσινο χρώμα, αλλά και η φωτοσύνθεση στα φυτά γίνεται κυρίως σε αυτή την περιοχή του φάσματος. Ο Trappist-1 έχει σχεδόν τη μισή θερμοκρασία του Ήλιου, είναι πολύ πιο κόκκινος και η όποια ζωή υπάρχει ίσως στους πλανήτες γύρω από αυτόν, θα είναι προσαρμοσμένη ανάλογα.

Πάνος Πάτσης
Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Αστρονομίας και Εφηρμοσμένων Μαθηματικών της Ακαδημίας Αθηνών
«Ιδανικοί στόχοι για περαιτέρω συστηματική μελέτη οι νέοι εξωπλανήτες»
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 που ανακαλύφθηκαν οι πρώτοι πλανήτες εκτός του Ηλιακού μας συστήματος μέχρι σήμερα, οι προσπάθειες των αστρονόμων επικεντρώνονται στο να προσδιορίσουν εξωπλανήτες πάνω στους οποίους θα μπορούσε να ευδοκιμήσει κάποια μορφή ζωής. Ως πρότυπο για τις συνθήκες που πρέπει να επικρατούν, ώστε να χαρακτηριστεί ο πλανήτης φιλόξενος για το φαινόμενο της ζωής, λαμβάνεται το μόνο μέχρι σήμερα γνωστό παράδειγμα, δηλαδή η ίδια η Γη. Υπό αυτήν την έννοια, η πρόσφατη ανακάλυψη επτά πλανητών γύρω από τον ερυθρό νάνο "Trappist-1" είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι εξωπλανήτες αυτοί είναι βραχώδεις με πυκνότητες 60-120% της πυκνότητας της Γης και παρόλο που βρίσκονται σε πολύ κοντινές αποστάσεις από τον κεντρικό αστέρα, μπορούν να έχουν νερό σε υγρή μορφή, δεδομένου ότι ο αστέρας τους είναι πολύ ψυχρότερος του Ήλιου. Εν συντομία, μπορούμε να πούμε ότι είναι ιδανικοί στόχοι για να μελετηθούν συστηματικά με τα μεγάλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, για να διαπιστωθεί ότι όντως πρόκειται για κόσμους παρόμοιους με τον δικό μας. Ήδη έχουν διαπιστωθεί διαφορές, που κάνουν αρκετούς επιστήμονες σκεπτικούς. Οι πλανήτες πρέπει να δέχονται μεγάλες παλιρροϊκές δυνάμεις από τον κοντινό αστέρα, με αποτέλεσμα η περιφορά τους γύρω από τον Trappist-1 και η περιστροφή γύρω από τον άξονά τους να έχουν την ίδια περίπου περίοδο. Έτσι θα έχουν στραμμένη πάντα την ίδια πλευρά προς τον αστέρα, ενώ η άλλη θα παραμένει πάντοτε σκοτεινή. Αν κάποιοι από αυτούς έχουν ατμόσφαιρα, όπως εικάζεται, θα έχουμε ακραίες θερμοκρασιακές διαφορές και έντονους ανέμους. Αυτό δεν αποκλείει την ύπαρξη ζωής, αλλά δημιουργεί σίγουρα μη γήινες συνθήκες. Ένα επιπλέον ερώτημα είναι πόσο ευσταθές μπορεί να είναι ένα τέτοιο σύστημα, στο οποίο οι πλανήτες βρίσκονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλο, ασκώντας σημαντικές έλξεις μεταξύ τους. Υπολογισμοί που ήδη έγιναν, δείχνουν ότι θα είναι ασταθές και υπάρχει σημαντική πιθανότητα να έχει διαλυθεί σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια από σήμερα.

Κλεομένης Τσιγάνης
Επίκουρος καθηγητής του Τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής στο Τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
«Το πλέον συναρπαστικό εξωηλιακό σύστημα πλανητών που έχει ανακαλυφθεί»
Το σύστημα Trappist-1 είναι ίσως το πλέον συναρπαστικό εξωηλιακό σύστημα πλανητών που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Η εύρεση πλανητών παρόμοιων με τη Γη εντός της "εύκρατης" (ή "κατοικήσιμης") ζώνης ενός αστέρα ήταν για πολλά χρόνια το "'Αγιο Δισκοπότηρο" της πλανητικής επιστήμης. Όμως, το Trappist-1 είναι το πρώτο σύστημα επτά "γήινων" πλανητών, με τουλάχιστον τρεις στην "εύκρατη ζώνη" του αστέρα. Επιπλέον, η σχετικά μικρή απόστασή του από εμάς και η αμυδρότητα του κεντρικού αστέρα-νάνου θα επιτρέψουν πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις, με σκοπό την ανάλυση της ατμοσφαιρικής σύστασής τους. Η συγκριτική μελέτη επτά παρόμοιων πλανητών που κινούνται γύρω από τον ίδιο αστέρα, είναι ίσως το καλύτερο "πείραμα" που θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Η "εύκρατη" ζώνη ενός αστέρα είναι η δακτυλιοειδής περιοχή γύρω του, στην οποία το νερό -αν υπάρχει- θα μπορούσε να βρίσκεται σε υγρή μορφή πάνω στην στερεή επιφάνεια του πλανήτη (αν έχει τέτοια), εφόσον και οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι κατάλληλες.
Εννοείται ότι η ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή θεωρείται ως η κατεξοχήν προϋπόθεση ύπαρξης οποιασδήποτε μορφής ζωής, με βάση τη γήινη εμπειρία. Οι τελευταίες παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν την ομοιότητα των εν λόγω πλανητών με τη Γη σε μάζα και διάμετρο. Παραταύτα, η σύσταση της ατμόσφαιράς τους και η παρουσία νερού μένουν να επιβεβαιωθούν. Αν κάποιος παρατηρούσε το δικό μας ηλιακό σύστημα από το Trappist-1, θα έβλεπε δύο πολύ όμοιους πλανήτες: τη Γη και την Αφροδίτη. Θα χρειαζόταν πολύ πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις για να καταλάβει ότι η Αφροδίτη δεν έχει νερό ούτε κατάλληλη ατμοσφαιρική σύσταση (γι' αυτό και η θερμοκρασία της είναι πολύ μεγάλη) για να φιλοξενεί ζωή. Από δυναμική άποψη, το σύστημα Trappist-1 φαίνεται ότι επιβεβαιώνει πρόσφατες θεωρητικές εκτιμήσεις για μια φυσική ροπή προς το σχηματισμό πολυμελών πλανητικών συστημάτων σε "συντονισμένες" τροχιές, κοντά στο μητρικό άστρο. Οι περίοδοι περιφοράς των πλανητών του έχουν λόγο πολύ κοντά σε κάποιο απλό κλάσμα (5:3, 4:3, 3:2 κλπ.), κάτι που δεν ισχύει όμως στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Από την άλλη, γνωρίζουμε ότι η κοντινή απόσταση των πλανητών από τον αστέρα συνεπάγεται ότι πιθανότατα όλοι τους στρέφουν πάντοτε το ίδιο πρόσωπο προς αυτόν, όπως ακριβώς η Σελήνη στρέφει πάντοτε το ίδιο πρόσωπο προς τη Γη, λόγω ισχυρών παλιρροιογόνων δυνάμεων. Αυτό σημαίνει ότι το ένα ημισφαίριο του πλανήτη έχει πάντοτε μέρα, ενώ το άλλο πάντοτε νύχτα! Επιπλέον, συνεπάγεται την ύπαρξη ισχυρότατων, αλληγών ανέμων, λόγω της μεγάλης διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. 
Τέλος, το γεγονός ότι ο αστέρας Trappist-1 δεν μοιάζει με τον Ήλιο, αλλά είναι ερυθρός νάνος, συνεπάγεται πολύ ισχυρότερα επίπεδα "σκληρής" ακτινοβολίας (ακτίνες "Χ"). Με αυτές τις συνθήκες, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη δημιουργία και τη διατήρηση βιόσφαιρας, παρόμοιας με τη γήινη. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, το σημαντικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από την ανακάλυψη του Trappist-1 - πέρα από τη δυνατότητα συγκριτικής ανάλυσης των ατμοσφαιρών τους - αλλά και από άλλες, πρόσφατες, ανακαλύψεις "γήινων" πλανητών, είναι ότι τέτοιοι πλανήτες δεν είναι και τόσο ασυνήθιστοι όσο πιστεύαμε πριν από μερικά χρόνια, όταν η τεχνολογία απλά δεν μας επέτρεπε να τους εντοπίσουμε. Έτσι, οι πιθανότητες να βρεθούν σύντομα και άλλοι γήινοι πλανήτες, σε πιο φιλικά περιβάλλοντα, διαφαίνονται πια πολύ πιο ευνοϊκές.

Αλέξης Δεληβοριάς
Αστρονόμος Ευγενιδείου Πλανηταρίου
«Μέσα στα επόμενα 20-30 χρόνια είναι πιθανό να ανακαλύψουμε μικροβιακές μορφές ζωής σε εξωπλανήτες»

Για πρώτη φορά στην 20ετή αναζήτηση εξωπλανητών, εντοπίζονται σε ένα μόνο πλανητικό σύστημα επτά πλανήτες παραπλήσιοι σε μέγεθος με τη Γη, τουλάχιστον τρεις εκ των οποίων βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου τους. Η ανακάλυψη αυτή, σε τόσο μικρή απόσταση από την Γη, προσφέρει ένα μοναδικό «εργαστήριο» για την αναζήτηση μορφών ζωής εκτός του Ηλιακού συστήματος. Επιπλέον, υποδηλώνει ότι θα πρέπει ίσως να αναθεωρήσουμε προς τα πάνω τις εκτιμήσεις μας για τον συνολικό αριθμό των εξωπλανητών με βραχώδη σύσταση, που βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου τους, γεγονός που αυξάνει και την πιθανότητα να έχουν εμφανιστεί μορφές ζωής και αλλού στον Γαλαξία μας. Με την υπάρχουσα τεχνολογία, ωστόσο, μπορούμε να αποφανθούμε μόνο για το εάν ένας εξωπλανήτης διαθέτει συνθήκες που είναι ευνοϊκές για την ζωή και όχι για το εάν όντως φιλοξενεί ζωή. Γνωρίζουμε, όμως, ότι οι έμβιοι οργανισμοί μεταβάλλουν την χημεία της ατμόσφαιρας ενός πλανήτη, ακριβώς όπως συμβαίνει και στη Γη. Κατά συνέπεια, μπορούμε να διερευνήσουμε την πιθανότητα ύπαρξης ζωής σε άλλους πλανήτες, αναζητώντας στην ατμόσφαιρά τους «βιοϋπογραφές», δηλαδή χημικές ενώσεις, όπως το οξυγόνο, οι οποίες θα είχαν μικρή πιθανότητα να οφείλονται σε μη βιολογικές διεργασίες. Θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, που θα εκτοξευθεί το 2018, έχει την ικανότητα να ανιχνεύσει αυτές τις ενώσεις, αλλά και να προσδιορίσει τις ατμοσφαιρικές συνθήκες αυτών των πλανητών, που επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της ζωής. Ας μην ξεχνάμε, ωστόσο, ότι η ανακάλυψη ενός εξωπλανήτη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, δεν ισοδυναμεί με την ανακάλυψη ενός εξωπλανήτη που όντως φιλοξενεί ζωή. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ πιθανό ότι θα ανακαλύψουμε τις αποδείξεις για την ύπαρξη μικροβιακών μορφών ζωής σε αυτούς ή και σε άλλους εξωπλανήτες μέσα στα επόμενα 20-30 χρόνια το πολύ.

Πηγή: ΗΜΕΡΗΣΙΑ
read more "Πόσο σημαντική είναι η ανακάλυψη των επτά «γήινων» εξωπλανητών για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής;"